Six Organs of Admittance - Burning the Threshold (2017)

Under Fixed Stars is alvast prachtig. Wat een heerlijk warme deken is dat!

Dit klinkt wel heel erg vertrouwd.
Daarmee misschien niet direct heel verrassend, maar ik laat me graag onderdompelen in de heerlijke gitaarmelodietjes.

Mijn eerste kennismaking met Six Organs of Admittance was het prachtige album Burning The Treshold. Bij het horen van 'Taken by Ascent' (kwam toevallig voorbij in een of andere playlist) werd ik in eerste instantie wat op het verkeerde been gezet. Het Krautrockiaanse nummer is sterk, maar wijkt enigszins af van de folksound die op de rest van het album te horen is. Emotie en technisch vernuftig gitaarspel gaan hand in hand. De productie geeft het materiaal een aardse sfeer mee. Na een paar keer luisteren kom ik tot de conclusie dat dit voor mij de beste plaat tot nu toe van 2017 is. Eigenlijk de enige release die mij volledig heeft kunnen overtuigen.

Iets later zag ik dat SOoA al een hele reeks platen heeft uitgebracht. Met name de akoestische, veelal rustieke releases spreken mij aan: School of the Flower (2005) (ook adembenemend mooi), Shelter from the Ash (2007) en het eveneens wonderschone Asleep on the Floodplain (2011). Niet alles in het oeuvre van SOoA spreekt mij helemaal aan, maar de diversiteit aan muziek zorgt ervoor dat er voor ieder wat wils is. Burning The Treshold heeft ervoor gezorgd dat ben gaan graven en mooie pareltjes heb ontdekt.

Live in Utrecht:

Six Organs of Admittance - Things As They Are @ Le:en - Culturele Zondag Utrecht

Toch een ondergewaardeerd plaatje ivm het overige werk van deze man/band. Vind dit album best wel passen qua kwaliteit naast Dark Noontide en School of the Flower. Ander werk van SOoA moet ik nog gaan ontdekken. Voorlopig ben ik nog wel even zoet met songs als Adoration Song, Under Fixed Stars en Taken By Ascent. Ook de laatste songs laten de plaat zachtjes en in alle stijl uitdoven om je meteen te verplichten om het hele album terug op repeat te zetten.