Thomas Newman - Little Children (2006)

behalve de intrigerende en vooral schitterende laatste track is dit weeral Newman op atmosferische piloot, in de stijl van zijn laatste surburbia scores. In het eerste half uur krijgen we gewoon de ene mood track na de andere, af en toe een opflakkering van thema maar niets meer dan achtergrond muziek ala Erin Brokovich, The Salton Sea, In the Bedroom en White Oleander. Deze score zou zeker minder gekregen hebben moest die laatste End Credits er niet opgestaan hebben, het doet je nog twijfelen omdat het zo goed de score afsluit, maar zet deze gewoon in het begin en je verveelt je de volgende 30 minuten door, Newman zoals we hem minder graag horen, effectief, creatief maar niet bijster interessant! **1/2

Geleidelijk toch wat positiever geworden, tommy_boy?
Dat lijkt me wel terecht, in elk geval. Het is een typische Newman, die (inderdaad) sterk leunt op (atmos)sfeer en die zich soms schikt op de achtergrond, maar ik vind het wel een secuur, meanderend werk. Minder onderscheidende thema's dan bijvoorbeeld Road to Peridition of American Beauty - mijn twee Newman-favorieten - maar er zit wel iets moois, bij de film toepasselijks broeierigs in de score, iets tussen zorgeloosheid en zorgelijkheid. Fijne plaat om op te werken ook.