The Hit Singles 3 (1979)

The Hit Singles van Ariola was toch wel de beste serie verzamel-LP's (enkele) uit de jaren '70 en begin '80.
Beter dan de Alle 13 Goed-reeks van Philips, beter dan De Daverende 13 (wie zet die nog eens keer allemaal op de site?) van CNR, beter dan de Alle 14 Favoriet! (wie zet die er nog eens een keer allemaal op?) van Negram, beter dan de Greatest Hits (wie zet die er nog eens een keer allemaal op?) van Polydor en zelfs iets beter dan de Hit Explosions (wie zet die er nog eens een keer allemaal op?) van EMI.
K-Tel en Arcade rekenen we niet mee natuurlijk.

Wat hier op staat zijn namelijk allemaal hits geweest, behalve B.A. Robertson wiens Bang Bang (wat ik nu wat meliger vind dan vroeger) in de tipparade bleef steken.
Verder allemaal sterke nummers van Randy Vanwarmer (zo'n prachtige eind jaren 70 ballad), Sister Sledge (geweldig) , AC/DC (behoeft geen uitleg), Robert Palmer, Eruption (die stem van Precious Wilson!), Dave Edmunds (geweldig nummer van Elvis Costello), Sparks (Sparks gaan disco), Lowell George (ex Little Feat en krijg je zin van in zon en bier) en Champagne (Nederlands eigen ABBA).
Nummers die iets minder zijn, maar wel leuk van The Dolly Dots
, (hun eerste hit en ze zouden beter worden), Boney M. (hun hoogtepunt voorbij nu, maar nog steeds leuk) en B.A. Robertson (erg Engels en melig).
The Bellamy Brothers tenslotte zijn hier iets te klef met hun countryrock en Dschingis Kahn is ook een soort Boney M., maar dan lomper en in het Duits.
Dit geheel speelt zich zo'n beetje allemaal af in de zomer van 1979.

Toch wel 4 sterren.
Op vinyl, maar dan op label RSB (?), in redelijke staat, Hollandse persing.

The Bellamy Brothers mag dan inderdaad wat klef overkomen, maar de dubbelzinnigheid spat er vanaf als je de volledige regel hoort: If I said you had a beautiful body, would you hold it against me? De regel werd zelfs enige keren gebezigd door John Cleese in een aflevering van Monty Python's Flying Circus. Dat maakt zo'n liedje dan toch weer leuk, al heb ik persoonlijk een voorkeur voor het vrolijke en up tempo Let Your Love Flow. Maar ja, we moeten het hier met de andere hit van de broers doen.
Er staan veel nummers op die ik leuke singles vond, en vind. Highway To Hell, Girl Talk, Bad Case Of Lovin' You, Cheek To Cheek, dan neem je de wat mindere nummers op de koop toe.

Ik ken dit album niet (nou ja, de songs wel natuurlijk). Maar dit is eigenlijk best een bijzondere verzamel-LP. Zoals Dibbel hierboven al schetst, dateert dit album uit een tijd waarin elke platenmaatschappij zijn eigen serie verzamelalbums uitbracht. Samenwerken en 'cross-licensing' was er niet bij, dat gebeurde pas toen K-Tel en vooral Arcade de markt voor verzamel-LP's en later -CD's openbraken door nummers van verschillende platenmaatschappijen bij elkaar te brengen.

Daarom vind ik het des te opmerkelijker dat voor dit album in de reeks Ariola Hitsingles behalve uit eigen bron er ook is geput uit de catalogus van WEA. En zie, daardoor ontstaat een opvallend sterk verzamelalbum uit de zomer van 1979, al komen de sterkste nummers wel uit de stal van WEA. Leuk tijdsbeeld ook, waarbij platte disco, rock, een vleugje country en zelfs een hardrockklassieker om de eer strijden.
Platte disco, zeg ik, maar op één punt ben ik het wel eens: die Precious Wilson had een joekel van een soulstem. Had wel wat meer credits verdiend dan de disco uit de stal van Frank Farian. Al blijf ik die twee hits van Eruption (allebei covers) stiekem best leuk vinden. Vooral dankzij die Stem natuurlijk.

Ik vermoed trouwens ook dat het sowieso de enige keer is dat AC/DC een nummer heeft uitgeleend voor een verzamelalbum. De band is daar, zoals bekend, namelijk nogal afkerig van. Of zou die track gewoon onder de radar zijn doorgeglipt?