Armand - Een Beetje Vriendelijkheid (1974)

Dit is denk ik wel de mooiste plaat van Armand. Niet dat ik alles heb. Ook hier weer mooi art-werk. Mooie doordachte liedjes. En dan niet alleen van die typische hippie liedjes. Meer gewoon eerlijk.

Is dit ooit op CD verschenen?

Volgens mij is alleen One of Eur Kind op CD verschenen. Plus wat verzamelaars. De rest alleen maar op plaat. Ook zijn laatste. Ik heb in ieder geval nooit iets kunnen vinden en ook op internet kom ik geen informatie tegen. Wil je hem lenen?

En weer z'n prachtige hoes en in het vinyl is ook deze keer prachtige muziek geperst.
Het valt me op dat de opnames echt heel goed zijn, het klinkt heel echt. Dat maakt het luisteren
plezierig en geeft ruimte voor leuke details en sfeer. De platen van Armand uit deze tijd zijn echt
heel goed.
Tijdloos!

Armand, toch ergens wel een held voor mij. Ooit op een jaarmarkt gezien in een klein dorpje in Alblasserwaard, waar ik zelf voor Amnesty stond. Het thema was de jaren 60 / hippies en dus werd Armand van stal gehaald. Nog nooit zoveel plezier gehad, een grotere mismatch was niet mogelijk en dat had Armand ook al snel door. Prachtige zelfspot (als ik dood ga dan kunnen ze me versnijden in duizenden joints) en met zijn knalrode haar en dat met een publiek wat we nu BBB aanhangers zullen noemen was het echt genieten voor mij als outsider.
In de loop der jaren wel wat muziek gevonden van Armand en deze dubbelplaat is er één van.
Een schitterende dubbel (eigenlijk triple) hippie hoes , enkel dat is de aanschaf al waard. Killroy, het label van Johnny Hoes, die Armand altijd eigenlijk alle ruimte gaf, terwijl het commercieel waarschijnlijk geen zoden aan de dijk zette. Maar wel hulde aan Johnny Hoes dat hij Armand heeft blijven ondersteunen. Op de hoes staat : 'Dit is het eerste Nederlandse werk, dat niet primair wordt uitgebracht op commerciële gronden. Wij danken de desbetreffende maatschappij voor die vrijheid...."
De teksten op een inlegvel, maar die zijn zo klein dat de teksten op een cd uitgave reusachtig lijken.Maar misschien met wat jointjes dat ze vanzelf wat groter lijken....
De teksten zijn anti establishment, maatschappij kritisch, pais en vree, en natuurlijk liefde.
Kant 1 eindigt met een 8 1/2 minuten durende aanklacht tegen de 'beste burger'.
Ik heb zelden een nummer gehoord dat op dit moment zo actueel is gezien de aanhang van het populistische gedachtegoed en het spreken voor 'het volk'. Armand fileert 'dat volk' , vooral de kortzichtigheid, maar aan de andere kant is hij wel net zo kritisch op de machthebbers en kapitalisten die de beste brave burger op deze wijze in hun macht houdt.
Dat kon nog in 1974 om daar een lied van 8,5 minuten op de plaat te zetten.
Armand vult een dubbellp vol met maatschappij kritische liedjes, liedjes over de mooie natuur, tegen vervuiling, tegen kortzichtigheid en kleinzerige burgerheid, tegen kerk en kapitaal, Amerika moet er aan geloven en dat alles in puntige teksten en toch echt wel jaren 70 muziek, psychedelische folk en pop.
Een bijzonder hoog gemiddelde voor deze plaat van Armand op deze site en dat is denk ik terecht.
Werd Armand later een soort karikatuur van zichzelf en totaal niet meer serieus genomen, in 1974 had hij nog echt iets te vertellen en had een duidelijke (hippie) boodschap met soms wel een apocalyptische inslag.
Ook op deze plaat zitten soms typische Armand-humor achtige teksten, maar op zich heeft de plaat een serieuze ondertoon. En prachtig muzikaal omlijst.
De plaat laat zien dat Armand meer is dan 'Ben ik te min' (hoewel ook dit nummer nog hartstikke actueel is) of 'blommenkinderen'. Armand is hier een activistische hippie, kritisch, maatschappij kritisch, maar nergens te belerend. Dat kan ook niet. Want niet voor niets worden de hasjboeren van Marokko, De Libanon, Turkijke, Afghanisatan en Kasjmir bedankt. Want om niet geheel door te draaien had hij waarschijnlijk zijn jointjes wel hard nodig.
Unieke artiest in de Nederlandse muziekscene, die niet vergeten mag worden.