Cellars - Phases (2016)

De Amerikaanse zangeres Allene Norton alias Cellars wordt op bepaalde sites aangemerkt als een talent om naar uit te kijken voor 2017. Zij snuffelt graag in het Synthpop verleden en dan kom je al snel uit bij de gloriejaren in de 80s. Een periode die ik goed kan waarderen, en soms is goed gekopieerd beter dan slecht (zelf) verzonnen.

De nummers zijn stuk voor stuk ondergedompeld in vertrouwde geluiden wel bekend van oude analoge synths met vaak al even Retro klinkende drumcomputers/bassynth met dito gebrekkige drumpatroontjes. De vraag is dus niet of het 'fout' is maar hoe 'fout' het is. Met vocalen waar vaak te veel galm / effect op zit wordt het er ook niet beter van. Heb de indruk dat de stem gewoon iets tekort schiet (te iel) om de nummers iets meer levendiger te maken.

Curse Your Love is een nummer wat beter is, iets donkerder tekst en geluid, minder effect op de stem een een wat catchy patroontjes. Toys sluit daar aardig op aan.

Terwijl I'm Feeling toch echt op een foute manier de sampler gebruikt, plus te veel effect op de stem waardoor ze een beetje a la Cyndi Lauper klinkt, maar net niet. In het openingsnummer Stircrazy (is ook de titel van een 80s film) worden er Chic-achtige funky gitaartjes erbij gehaald.

De singles zijn Nighttime Girl en het New Order meets Miss Kittin meets Shakatak nummer Do You Miss Me?

Soms is 'fout' ook stiekem wel leuk, een guilty pleasure, en dat geldt ook wel een beetje voor dit album. Want ondertussen heb ik het al 4x opgezet en ook al heeft het veel wat me niet bevalt er zit ook genoeg in wat de aandacht vasthoudt.

Zie vandaag pas dat dit album door Ariel Pink was geproduceerd.

Had gehoopt op een nieuw album nadat er eind 2018 nieuwe singles verschenen... helaas, dan nog maar eens deze op herhaling.

Phases | Cellars op Bandcamp