Prodigy - Hegelian Dialectic (2017)

Eindelijk weer een sterk solo-album van Prodigy. Dit is grotendeels te danken aan de producers die hij geselecteerd heeft voor dit projects. Beat Butcha, Alchemist, Knxwledge e.a. geven met hun dromerige beats kleur aan de rauwe, monotone raps van Prodigy. De rapper zelf blijft zonder veel gastartiesten en korte speelduur het hele album gemakkelijk overeind. De gekozen onderwerpen zijn interessant en zelfs het 'meerap-gehalte' is behoorlijk hoog!

Heb hem gister ook beluisterd maar met een half oor. Ga hem straks weer opzetten. Klonk niet heel slecht maar overtuigd was ik ook niet gelijk.

Idd best aardig!

Mafuckin U$A

Beluister hem nu, maar wat een vreemde titel en cover dit, zeg. Ben dit meer gewend van spiritual miracle rappers.

Zie nu niet zo snel wat Hegeliaanse dialectiek te maken heeft met dit album... Okay, ik kan er wel in komen. Het album zit vol met Prodigy die probeert meer conscious te zijn, en in zekere zin is hij de antithese van de eerdere Prodigy. Om bij tegenovergestelden meteen Hegelian Synthesis als titel te gebruiken, doet hem denk ik (onafhankelijk van de zeer geringe rechtvaardiging) weinig goeds. Zeker in combinatie met de cover had ik hem in een platenzaak afgedaan als een soort van moderne versie van The Lost Children of Babylon - Where Light Was Created: The Equidivium (2001) en dat is het toch zeker niet. Lekker spacey neo-boombap album.

Ik had het ook niet direct achter hem gezocht, maar Prodigy is behoorlijk spiritueel. Hij was een 5 Percenter. In zijn boek, wat overigens een verrassend leuk boek is, claimt hij de ultieme waarheid te kennen en spreekt hij over meerdere onmoetingen met buitenaards leven.

Oh, dat wil ik eigenlijk wel lezen! Interessant om te weten.
"My Infamous Life" heet het boek?

Yes! Naast de standaard sex, drugs & rock ‘n roll is het boek erg interessant.

Wow, wow, wow, wat een waanzig goed album. Ik ben aan het bijkomen van een rapalbum serieus.

Gruwelijk hoe hij rapt over "sacred brotherhood of elite rappers", en later rapt over Eazy-E en Too $hort, 2Pac samples laat horen en Jay-Z eert door een line te kopiëren.

De man is echt een legende in de hiphop!
RIP Prodigy 1974-2017

Inmiddels bijgekomen "van een rapalbum"?

De solocarrière van Prodigy heeft me nooit helemaal bereikt: erg goeie rapper natuurlijk, met iconische versies, maar ook typisch een artiest die - deels door zijn monotone stemgeluid - baat heeft bij andere stemmen om hem heen. Daarom werkte Mobb Deep ook zo goed, daarom vind ik veel van het solowerk van Prodigy en overigens ook Havoc niet zo interessant. Maar deze plaat verraste me zeer: het is allemaal niet heel schokkend, en er hangt een beetje een monotone waas omheen, en toch werkt het. Af en toe echt fijne, zorgvuldige producties, en ook over het geheel lijkt goed nagedacht. Ik vind ook de bonustracks sterk trouwens.