Lost in Kiev - Nuit Noire (2016)

Deze fransosen dienen u post rock en metal op, iets progressief. Met een heel klein beetje electronica. Zonder zang. Maar wel met woord. Een ietsiepietsie. Het merendeel is instrumentaal.
Toch is deze plaat gefocussed op dat ietsiepietsie. Het woord, het verhaal. De muziek dient de emotie van het, in niet chronologische volgorde, vertelde verhaal.

Van wat er te ontwaren valt, wordt een intense liefde bruut opgebroken door een ongeluk (i am in a coma) . Hij uiteindelijk dood en zij in liefde berooid achter blijvend. No closure. Ze lijkt te vergaan van het hartezeer; Er volgen dwalingen door de nacht, in haar vreemdsoortige dromen (of mbv één of ander medium/hypnose, getuige catalepsy ) is er contact met haar innerzelf (?) in een poging om nog in zíjn nabijheid te komen... Om hem te kunnen verlaten.

Maar of dat lukt, lieve luisterdooskinderen, dat hoort u zelf. Op deze fijne, emotioneel zeer gedragen plaat.
Slechts de ongevoeligen zullen dit niet kunnen waarderen. En zolang je de tekst volgt, luistert dit als een film.