Nightbringer - Terra Damnata (2017)

De twee reeds te beluisteren nummers, 'Misrule' en 'Serpent Sun', zijn alvast erg goed! Verwrongen, brute black metal. Dit komt binnen als een ijzige windvlaag, recht in je gezicht.

Recht in gezicht je gezicht black metal inderdaad. Wel heel erg 666 in een dozijn, maar dat mag de pret niet drukken. Ik heb dit al 100.000x gehoord, en zal dat nog even zovaak weer horen. een klein uur powerchorts rammen die opgeleukt worden met single string riff/fast tremolo picking (beetje alla Emperor). Het geheel wordt compleet gemaakt door wat keyboards en blast beat drum geweld.
Is het niet goed dan? oh jawel hoor, Eddie houd hier wel van, heerlijk. Maar ik het is gewoon erg inwisselbaar.

Inwisselbaar met wat? Ik zou nog een paar keer luisteren. Deze band combineert de glorie van de jaren 90 met het dissonante werk van tegenwoordig. Dat levert opnieuw een ontzettend gelaagd album op dat overloopt van sfeer. Vanwege de wat transparantere productie is het iets minder overrompelend dan zijn voorganger. Maar nog steeds idioot episch.

Wat ik bedoel is dat dat het me gewoon heel bekend in de oren klinkt. Ik ben zeker wel enthousiast over deze plaat, laat ik dat voorop stellen. Er is ook zeker wel spraken van een bepaalde originaliteit.
Al luisterend bekruipt me alleen het gevoel dat ik dit al zo vaak gehoord heb bij talloze andere bands de afgelopen 20 jaar. Nu is dat binnen het black metal gebeuren een vaker voorkomend probleem als je wat langer meeloopt maar dat mag de pret absoluut niet drukken in dit geval. Misschien dekt 'inwisselbaar' niet helemaal de lading, maar luisterend naar deze plaat kreeg ik gevoel dat ik dit al vaker gehoord heb.

Tja, ik loop ook al een poosje mee. En ik vind Nightbringer juist één van de meer toonaangevende 'nieuwe' bands. Het hoofdknikje naar Anthems To The Welkin At Dusk is vrij overduidelijk. Maar verder vind ik het op het technische vlak eigenzinnig genoeg. Wel een tikje minder dan zijn voorganger. Dat wel.