Picidae - It's Another Wor D. (2016)

Picidae is de wetenschappelijke verzamelnaam voor alle bestaande spechtensoorten, maar ook de naam van een uniek Noorse duo.

Sigrun Tara Øverland en Eirik Dørsdal treden al sinds 2005 samen op. Ze leerden elkaar kennen op de Kristiansand kulturskole. Eirik doorliep daarnaast nog meer muziekscholen, waarbij hij zich toelegde op de richtingen jazz en vrije improvisatie. Hij speelt naast in Picidae ook nog in het Zwitsers/Scandinavische Augur Ensemble.

Tara speelde onder anderen in Kaada en heeft nu een eigen project onder haar naam Tara, waarvoor ze muziek voor film, tv en theater maakt. In haar jeugd luisterde ze naar folk, progressieve rock, renaissance muziek, barok en Chileense muziek. De laatste opmerkelijke voorkeur kwam doordat haar beide ouders in een Chileense band speelden.

De muziek voor Picidae wordt door Tara geschreven, die men daarna gezamenlijk arrangeert. Ondanks dat ze zolang bestaan brachten ze tot nu toe slechts een EP uit, die in 2008 op de markt kwam. De songs voor It’s Another Wor d. hebben dus lang kunnen rijpen en net als met goede wijn wordt het resultaat dan beter.

Overigens verscheen de cd in een iets minder opvallende, maar ook mooie hoes reeds eind 2015 in Japan, vanwege hun tour daar. De nieuwe hoes werd gemaakt door Oda Valle.

De titel stond al heel lang vast. Voor hun eerste tour naar Japan vlogen ze low budget met de Russische vliegmaatschappij Aeroflot. Tijdens hun lange tussenstop op het vliegveld van Moskou zagen ze overal de slogan “It’s another world.” hangen. Op diverse plaatsen hadden blijkbaar mensen een letter verwijderd. De laatste die ze tegenkwamen, daarop was de letter l verwijderd. Ze vonden dat zo grappig, dat ze toen besloten, mocht er ooit een album komen, het die titel zou worden.

Zelf vind ik de titel ook goed gekozen, maar dan om de reden, dat ik het gevoel heb dat ik een ongekende muziekwereld terecht ben gekomen. De toveringrediënten van deze muziek zijn vooral het fluwelen trompetspel van Eirik en de verleidelijke zang met opvallende frasering van Tara.

Ze gebruiken een inventieve combinatie van elektronica, gitaren, maar ook mindere gebruikelijke instrumenten als lier, autoharp en het Japanse instrument taishögoto. Ze kreeg het laatste instrument overigens van een familielid, die ooit in Japan leefde.

Naast de nodige ingetogen stukken, wordt er een aantal opgesierd met bijzondere ritmes, zoals Emmett Hill Meadows en Laponia Insulae. Tara zingt gelukkig in het Engels. Een bezoeker van een van hun concerten omschreef ooit kort en bondig waar haar liedjes over gaan : “Je schrijft over intermenselijke relaties en de natuur”.

Naast viermaal een tour door Japan, traden ze ook op in Noorwegen, Zweden en Italië. Dat gebeurde op festivals en in clubs, maar ook in mausolea, galeries, oude fabrieken en bunkers. Wanneer zal dit Noorse duo in Nederland te aanschouwen zijn? Hopelijk snel!

Het album is reeds te koop via Itunes en import, echter met een onzekere levertijd. De Nederlandse releasedatum is 10 februari. It’s Another Wor d. is muziek met geheel eigen signatuur en daarnaast zwaar verslavend, wat kan een luisteraar nog meer wensen?

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Picidae - It's Another Wor d. - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De laatste tijd ploft hier met enige regelmaat een stapeltje cd’s uit Noorwegen op de mat.

Het zijn stuk voor stuk cd’s die opvallen door een fraaie verpakking, maar de echte verrassing komt pas wanneer je de cd’s in de cd-speler stopt.

Of het voor alle muziek uit Noorwegen geldt weet ik niet, maar de Noorse platen die ik tot dusver heb beluisterd kleuren stuk voor stuk fraai buiten de lijntjes.

Het geldt absoluut voor It’s Another Wor d. (de spatie tussen de r en de d is geen typo) van het Noorse duo Picidae.

Picidae (Noors voor specht) bestaat uit Sigrun Tara Øverland en Eirik Dørsdal. Vergeleken met de soms wat luidruchtige en directe specht is de muziek van Picidae uitermate subtiel.

Sigrun Tara Øverland tekent op It’s Another Wor d. voor de vocalen en bespeelt hiernaast de lier (een soort harp), de autoharp (idem), de fascinerende omnichord en gitaren. Eirik Dørsdal voegt naast spaarzame achtergrond vocalen onder andere trompet, kalimba (duimpiano) en wat elektronica toe. Het is een heel bijzonder instrumentarium, maar op It’s Another Wor d. Van Picidae is nog veel meer bijzonders te horen.

De songs van Sigrun Tara Øverland en Eirik Dørsdal worden fraai maar ook bijzonder subtiel ingekleurd, zodat de prachtige stem van de Noorse alle aandacht krijgt. Het is een geschoolde stem die een extra dimensie toevoegt aan de bijzondere muziek van het Noorse tweetal. De teksten op de plaat van Picidae zijn in het Engels, maar het had net zo goed Noors kunnen zijn, want ik hoor uiteindelijk vooral klanken, wat bijdraagt aan de magie van de muziek van Picidae.

Ook de songs van Picidae zijn zeker niet alledaags. De songs, met flink wat invloeden uit de jazz en hiernaast invloeden uit de folk en de klassieke muziek, blijven niet makkelijk hangen, waardoor ze ook na meerdere keren horen nog flink intrigeren.

In eerste instantie kon ik niet direct relevant vergelijkingsmateriaal bedenken, maar uiteindelijk bleek dit relatief dicht bij huis voorhanden. De combinatie van bijna verstilde klanken, een prachtige vrouwenstem en een bijzonder instrumentarium doet immers meer dan eens denken aan de prachtplaten van de Nederlandse bands Nancy Brick en Sommerhus, vaandeldragers van het Nederlandse QuiteQuietRecords.

Picidae maakt muziek die bijzonder aangenaam voortkabbelt op de achtergrond, maar de ware schoonheid van de muziek van het Noorse tweetal openbaart zicht wanneer je er met volledige aandacht naar luistert. De bijzondere songs van Sigrun Tara Øverland en Eirik Dørsdal blijken wonderschoon en blijven maar verrassen en betoveren. In vocaal opzicht is het direct genieten, maar ook de uitermate subtiele maar bijzonder smaakvolle instrumentatie wint nog lang aan kracht.

Of alle cd’s in de pakketjes die ik sinds kort ontvang zo bijzonder zijn ga ik later ontdekken, want vooralsnog wil ik alleen maar genieten van de wonderschone en zo bijzondere klanken van Picidae. Erwin Zijleman

Dat geldt zeker ook voor de nieuwe albums van Togeir Waldemar, Heigh Chief. en Tove K.
Ook zeer de moeite waard Wossa van Diom de Kossa, Afrikaanse muziek uit Noorwegen.