This Winter Machine - The Man Who Never Was (2017)

Wordt erg hoog aangeschreven op Progarchives en hier ook al een aantal zeer enthousiaste gebruikers zie ik.

Klinkt als een veelbelovende nieuwkomer in het progressieve muziekland.

Inderdaad. Een hele fijne plaat wel!

Prachtige hoesafbeelding ook! Gemaakt door de enige echte Sandor Kwiatkowski, die ook al voor Clepsydra en Armed Cloud bezig is geweest.

Ik open met 4*, maar mocht het stemgeluid van de zanger me na meerdere luisterbeurten beter bevallen, dan wordt dat zeker verhoogd. Gaandeweg het album merk ik al dat de zang al wat beter binnenkomt.

Sfeerisch album en af en toe behoorlijk heftig. Dikke baslijnen, stuwende bas en hoekige gitaren . Maar anderzijds ook weer heel melodisch gespeeld op gitaar. Afwisselende plaat hoor. Meer dan prima debuut.

Begrijpelijk, de muziek klinkt een beetje als een samenvatting van waar vrij toegankelijke prog anno nu voor staat. Ik lees hierboven de naam Clepsydra in relatie tot het hoesontwerp, maar die kan, samen met Marillion en Big Big Train ook probleemloos bij de muzikale referenties. Eerste indruk is een plaat die lekker wegluistert, maar dat hij meer dan dat te bieden heeft, is voor mij niet meteen evident.

Dat afwisselende kan ik niet echt horen. Ik vond de eerste luisterbeurten vooral wat vlak, vooral ook door de zang. En wat mij betreft een behoorlijk overlap met de neo progressieve stijl uit de jaren negentig. Ik waardeer het album na een paar luisterbeurten wel, maar mis de echt dynamische en emotionele uithalen. Het raakt me niet echt.

Ik sluit me aan bij. de opmerkingen van Ayreonfreak. Degelijk gespeelde neoprog waarin potentie doorschemert maar door de uitvoering slaat het geheel zo dood als een schraal biertje....

Dit album bewijst voor mij de dunne scheidslijn tussen kunst en kitsch. Het genre spreekt me enorm aan en levert vele pareltjes in mijn muziekcollectie op. Getracht dit album te doorgronden door het echt een paar keer te luisteren voordat ik oordeel. Toch bekruipt me na deze luisterbeurten het gevoel dat het teveel kitsch is. Te melodramatisch en gekunsteld om te blijven boeien. Er wordt goed gemusiceerd maar ik mis de aantrekkingskracht. Soms moeilijk om onder woorden te brengen maar als muziek dan toch emotie is mag dat ook

Op zich een puik album, edoch het grijpt me nog niet helemaal. Deze geef ik nog een paar kansen, wellicht gaat het aantal sterren nog omhoog of omlaag. 3,5* voor nu.

Prima plaat bij eerste beluistering Fraaie instrumentatie de heren verstaan hun vak. Alleen jammer dat de stem van de zanger niet goed past bij de muziek. Doet wat denken aan Roel van Velzen die zijn dag niet heeft. Maar buiten dit euvel om kom ik erachter dat dit album wel erg prettig de oren aan het werk zet.