Dirty Projectors - Dirty Projectors (2017)

Keep Your Name, Up in Hudson en Little Bubble smaken zeker naar meer.

Zo'n goeie muziek en geen aandacht eh hier.

Gezien Swing Lo Magellan en met name Bitte Orca het prima deden hier en er redelijk wat opspraak was gezien de singles stilistisch wild verschillen van deze platen ben ik daar ook best verbaasd over. Daarnaast nog het ontbreken van de andere bandleden natuurlijk.

Heb de eerste luisterbeurt erop zitten en weet tot nog toe niet echt wat ik ervan vind. Zowel het experimentele, onbevangen doch catchy karakter van de vorige twee platen als de gelaagde productie zijn weer volop aanwezig, al is daar alles mee gezegd. De rockinvloeden zijn zo goed als verdwenen en Dave is meer de electropop/rnb kant op gegaan; zijn productiewerk voor Solange heeft duidelijk een grote invloed gehad op de kant die hij als solo-artiest op wilt.

Hoe dan ook zal deze ongetwijfeld regelmatig gedraaid worden hier de komende week. Of ik dit een goede of slechte ontwikkeling voor de band vind weet ik nog niet, maar een interessante release is het zeker.

Weinig artiesten zijn vijf jaar wachten waard, maar nieuw werk van Dave Longstreth' Dirty Projectors is dat wel. Zijn ideeën zijn binnen de hedendaagse indie altijd uniek geweest. Bitte Orca (2009), waarop indie en r&b elkaar op trendsettende wijze vonden, was zijn tijd ver vooruit en maakte Solange fan. Longstreth (35) werd haar producer en kwam ook in aanraking met Kanye West, hoewel hun samenwerking nooit het levenslicht zag. In de tussentijd verscheen Swing Lo Magellan (2012). Een grotendeels charmante plaat, vol verleidelijke lo-fi liedjes. Die plaat markeerde een eindpunt. Longstreth en zangeres Amber Coffman gingen uit elkaar, waarna Dirty Projectors weer het onvervalste soloproject van Longstreth werd. Tekstueel is er hier en daar een verwijzing naar ouder werk ('Up In Hudson'), maar verder vindt Longstreth zichzelf volledig opnieuw uit. Geen gitaren te bekennen op deze merkwaardige break-up plaat, wel synthesizers, stemvervormers en veel samples. Dat levert fascinerende, eigentijdse muziek op. 'Little Bubble' en 'Keep Your Name' spannen de kroon, hoewel het luchtige 'Cool Your Heart' fijner in het gehoor ligt. Niet alles is zo fancy: Dirty Projectors probeert hier duidelijk de tijdsgeest te vangen, maar slaat met regelmaat door in een dwangmatige experimenteerdrift. In 'Death Spiral' komt Longstreth als een poseur over, om maar te zwijgen over zijn Kanye imitaties. Deze plaat heeft alles in zich om een intense haat/liefdesverhouding mee op te bouwen.

Van: Daans Muziek Blog

Ik heb Up In Hudson nu een keer of 30 gehoord en het is toch wel uitgegroeid tot een van mijn favoriete nummers van de laatste tijd. Echt briljant hoe dat in elkaar steekt met al die soorten blazers en percussie. Rest van het album is ook goed en heeft zeker groeiwaarde. Dit album zal voor mij wel een van de blijvertjes van 2017 zijn.

Heb hier nog geen definitieve mening over. Keep your name, Death Spiral, Little Bubble zijn echt gave nummers.... De rest Tsja. wennen? niet alles wat niet meteen aanslaat is slecht....maar ben echt bang dat het album over het geheel niet sterk genoeg is.

Ondergewaardeerd album!