Richard Marx - Rush Street (1991)

was ooit kandidaat om lead-zanger van Toto te worden

Dan....... weten we dat ook weer.....

Dat hij ooit zanger van Toto zou worden, durf ik te betwijfelen, zijn naam heb ik in dat opzicht nog nooit gezien. Rush Street is wel erg Toto, dus wat mij betreft goed. Jammer dat hij het niet meer zo goed doet.

Het lijkt me niet echt een reclame om hier te zeggen dat "Rush Street" een hoog Toto gehalte heeft, maar het klopt wel een beetje, alleen wil ik er aan toevoegen dat de teksten veel persoonlijker zijn en mij dus meer raken als bij Toto

richard marx stond inderdaad genomineerd als zanger voor toto, de samenwerking tussen lukather van toto en richard marx levert ook mooie nummers op voor zowel lukather albums als albums voor the tubes en richard marx zelf.
ik mis in deze lijst nog wel het album days in avalon verschenen in 2000.
zal dit album binnenkort zelf even toevoegen, ben namelijk erg benieuwd naar de meningen over dit album.
De reden dat richard marx niet de toto zanger is geworden is voornamleijk richards angst om te weinig zijn eigen creativiteit kwijt te kunnen.
voor liefhebbers van dit soort muziek luister ook de nieuwe michael bolton en de laatste luther vandross waar richard nog een grammy mocht ontvangen voor het nummer dance with my father.
laatste projecten zijn ook nummers voor n'sync, vertical horizon, sister hazel en barbara streisand

Ik kan niet wachten.

Nou ik denk het niet hoor.

Denk het ook niet persé. En als we het over "Rush Street" hebben weet ik het helemaal al niet zeker, want dat is het hardste album van Marx.

De nummers met Steve Lukather rocken !
En Hazard blijft een pareltje.

Stevigste album van dhr. Marx, met een aantal mooie nummers. Uiteraard is de opener met Lukather gelijk een voltreffert, net als Hazard en Streets Of Pain.

Alleen Superstar en Keep Coming Back hadden er niet op hoeven staan, dan was het misschien nog wel een half puntje hoger geweest. Niettemin, aardig te beluisteren dit

"Superstar" gaat trouwens over Madonna, heeft Marx een paar jaar geleden pas opgebiecht.

Sterkste nummers: Playing with Fire, Keep Coming Back, Hazard, Streets of Pain en Chains Around My Heart.

Ik heb daar ook nooit iets over vernomen maar verbazen zou het me ook niet gezien het feit dat op dit album (en andere albums) regematig leden van Toto voorbij komen.

Ik heb dit album pas net. Ik moest eigenlijk het nummer Hazard hebben want dat vind ik een fantastisch lied en via Marktplaats heb ik deze, plus het voorafgaande album met de hit, voor 6 euro incl verzendkosten.

Het is verder een behoorlijk album, waar de Toto fan zich zeker geen buil aan kan vallen. Een paar ballades maar verder een hoop rockers veelal met Lukather op gitaar.

Ik zou het album zonder Hazard een 3 geven maar aangezien het er toch op staat ga ik voor een 3,5

Alleen die 'line-up' al van het nummer Playing with Fire is om je vingers bij af te likken. Steve Lukather op gitaar en Richard Page en Steve George van Mr. Mister op backing vocals.

Marx heeft op dit album sowieso een imposant lijstje muzikanten om zich heen. Verder o.a. nog Nathan East, Luther Vandross, Greg Phillinganes, Jeff Porcaro, Bruce Gaitsch, Leland Sklar, Mike Landau, Tommy Lee, Billy Joel, Fee Waybill,

Gave plaat dit. Het klinkt wel heel erg als een studioproject. Wel veel energie en het rockt lekker.

Gave stem, heeft Marx, vind ik. Ik kende het nog niet, maar ben wel in mijn nopjes, hiermee.

Inmiddels toch wel een wat vastere 3,5. Niet enkel door het nog steeds fenomenale Hazard maar inmiddels Take This Heart ook al een aardige persoonlijk favoriet aan het worden. Staan beide liederen ook nog eens gebroederlijk achter elkaar op de plaat dus dat is eventjes bijna 10 minuten genieten. Het andere gele sterretje gaat overigens naar nr 8.

Dat is een rijtje wat mij erg aanspreekt. Heb dit album ooit eens via de bieb geleend en vond het toen zeker een prima album. Eens zien of ik hem ergens kan scoren.

Goed album van Marx .Ook wel een indrukwekkende lijst muzikanten aanwezig hier . Het is allemaal wel erg steriel , maar das inherent aan de tijd zullen we maar zeggen. De composities zijn in ieder geval prima. Hazard blijft natuurlijk een prachtig nummer en had een hogere hitnotering mogen hebben. 3 en halve ster

Ik ken lang niet al zijn werk, en toch durf ik makkelijk te stellen dat ik Hazard zijn mooiste nummer vind.

Mee eens, en hoewel ik alleen zijn eerste vijf albums ken, lijkt het me niet al te gewaagd om te stellen dat dit Marx' beste album is. Volgens mij ook zijn stevigste, en da's vast niet toevallig. Want juist omdat hij hier vaak opvallend rockend uit de hoek komt, onderscheidt dit album zich een beetje van de andere CD's die ik van hem heb. Die klinken toch vrij tijdgebonden, en dat is met deze net iets minder het geval.

Toch is inderdaad die ballad het mooiste nummer: Hazard is sowieso een pareltje in zijn oeuvre. Verder ben ik ook erg gecharmeerd van dat andere rustige nummer op dit album - niet toevallig de andere single die ervan af kwam. Keep comin' back is vooral in de instrumentatie een prachtig uitgebalanceerde popsong met niemand minder dat Luther Vandross in het achtergrondkoortje.
Andere uitschieters als Love unemotional, Hands in your pocket en Streets of pain zijn pittiger en bewegen zich vooral in Toto-territorium. Niet verwonderlijk als je bedenkt dat Steve Lukather op het laatste nummer de gitaarpartijen voor zijn rekening neemt.

Vandross was ook een vriend van hem. Hij schreef Dance with my Father voor hem, een zeer grote hit in Amerika.

Ik heb volgens mij 6 albums van Marx, maar dat Hazard de beste zal zijn is geen gewaagde voorspelling. Staat ook ergens halverwege in mijn Top 500, prachtig!
Nu maar hopen dat zijn concerten in Nederland die al 2 keer verzet zijn door die leuke griep ooit nog doorgaan. De kaartjes heb ik wel maar ja...

Vandaag maar weer eens een luisterbeurt gegeven. Dit is toch wel een heel veelzijdig album met lekkere knallers en wat rustigere nummers. Steve Lukather is van de partij en alle eerder genoemde artiesten mogen er ook zijn. Het was zijn derde achtereenvolgende album waar meer dan een miljoen exemplaren van werden verkocht en er kwamen maar liefst vier nummers uit als single: Keep Coming Back, Hazard, Take This Heart en Chains Around my Heart. Zelf vind ik Playing with Fire wel één van de smaakmakers met een lekker hoog rock gehalte.

Bij zijn debuut en het tweede album zijn de laatste dagen veel discussies dus dan kan wat mij betreft zijn derde niet achterblijven. Wat mij betreft is het ook gelijk zijn beste. Het is zijn stevigste album waarop zijn muziekvriend Steve Lukather met regelmaat zijn gitaar mag laten gieren en het laat horen in bv Streets of Pain en Playing with Fire dat Marx ook een uitstekende rockzanger is met een prettig rafelrandje.

De hoes is ook wat donkerder dan normaal en het prijsnummer is en blijft de murderballad Hazard. Dat nummer was zowel in Amerika als in Engeland een Top 10 hit. Na dit album was zijn echt grote succes wel een beetje voorbij. Hij wist (als solo-artiest) enkel nog met Now and Forever de Amerikaanse single Top 10 te behalen. Nou ja "enkel" sommige zouden daar een moord voor doen en zijn latere albums gingen bv in de andere muziekmarkten zoals Japan/Azië als warme broodjes over de toonbank.

Eerlijk is eerlijk Hazard is prachtig , en daarvoor verdient dit album reeds 3 sterren. De rest van dit album kan daar ondanks indrukwekkende gastoptredens in de verste verte niet aan tippen.

Overigens AOR lover: ik zie in jouw top 10 welgeteld 0 AOR acts

Nou inderdaad AOR_Lover kom jij daar eens even heel snel verantwoording over geven

Overigens wel een zeer mooie Top 10 ondanks het DT vehikel (oké oké Pull me Under is wel vet)

Hangt er helemaal vanaf wat onder AOR valt. Bon Jovi staat er bijvoorbeeld in en Toto. Het is een genre dat vrij breed is. Tussen mijn top 10 en pak hem beet 100 staan genoeg "AOR" acts zoals Journey, REO Speedwagon enz.

Wat is 'Playing with Fire' toch een fantastisch nummer. Ik ben ook een enorme Toto-fan en het uit duizenden herkenbare gitaargeluid van Steve Lukather maakt natuurlijk dit nummer. Lukather is ook mede componist van dit nummer. En wat een lijstje backing vocalisten zeg, waaronder: Richard Page en Steve George (Mr. Mister) en Fee Waybill (The Tubes).

Mijn favoriete nummers van dit album zijn verder 'Love Unemotional', 'Keep Coming Back', 'Streets of Pain' (wederom een belangrijke rol voor Lukather) en 'Chains Around My Heart'. Maar elke nummer is de moeite waard, zo heeft bijvoorbeeld 'Calling You' echt geweldige vocalen van Marx.

En dan heb ik het nog niet gehad over het prijsnummer van de hele discografie van Richard Marx, de murderballad 'Hazard'. De broeierige sfeer die hij muzikaal neerzet past perfect bij de tekst. En het open einde met de nog steeds onbeantwoorde vraag of de hoofdpersoon Mary nou wel of niet heeft vermoord/laten verdwijnen is een geniale zet. Mooi artikel hierover.

Bedankt voor de link rkdev, die kon ik nog niet.

Zelf schrijven, uitvoeren en produceren en dan flinke hits scoren is toch wel goed voor je bankrekening