Ash Ra Tempel - Join Inn (1973)

Door het leuke hoesontwerp valt dit album gelijk goed op. Klaus Schulze vrolijk lachend in het lijstje en de rest van Ash Ra Tempel in een decor wat aan een schaakbord doet denken in een heuvellandschap. Hierdoor is de eerste indruk al goed.

De bezetting van Ash Ra Tempel op dit album bestaat uit Manuel Göttsching, Hartmut Enke, Klaus Schulze en Rosi. Zodra dit album begint wordt de ruimte gevuld met de gitaar van Göttsching en dat is meesterlijk te noemen. Heerlijk getokkel zonder het gevoel te krijgen: "Hoor mij even lekker pielen." De drums van Schulze vullen dit prima aan en de bass van Enke zit mooi in dit verhaal vervewen. Door dit alles zit Freak'n' Roll erg lekker in elkaar. Rondom de zevende minuut is daar het eerste hoogte punt. Heerljk gefreak waarbij het moeilijk stil zitten is. Daarnaast ben ik met de jaren steeds meer gaan houden van de mannier waarop Göttsching met zijn gitaar omgaat. Meesterlijk in één woord. En ondertussen draait Freak'n' Roll vrolijk door en begin ik haast te zweven van al het moois wat de oren binnenkomt.

Na zo'n goede track denk ik althans het voorgercht hebben we gehad en het toetje kan alleen maar minder zijn. Maar niets is minder waar. Heerlijk kosmisch begint Jenseits en Rosi spreekt mooie woorden. Waarna een heerlijk zweverig sfeertje wordt gecreëerd rondom de bass van Enke. Daarnaast zijn ruimtelijke klanken te horen uit de electronica-winkel. Als ik mijn ogen zou sluiten ben ik zo in dromenland. Hierdoor kom ik er achter dat kosmische muziek niet zo'n hele gekke uitvinding is geweest, het doet me nog steeds belanden in een andere wereld.

Na een kleine drie kwartier kom ik in het nu en voel me als een herboren mens. Opnieuw is het Ash Ra Tempel gelukt me de tijd te doen vergeten en even in een hele andere wereld te zijn. Join Inn dus.

Het eerste nummer lijkt één grote, uit de hand gelopen jamsessie. Wat een plezier om naar te luisteren. Hier en daar wat climaxen om de spanning erin te houden. Een boeiend nummer.
"Jenseits" is een typisch zwevend Ash Ra Tempel-nummer, zoals Brian Eno ze ook maakt. 24 minuten kalmte, na 20 minuten hyperactiviteit.
Een meeslepend album. Me dunkt, een van de vele meesterwerken.

Een indrukwekkend stukje rock en een indrukwekkend stukje elektronische muziek. Het is het prachtig mysterieuze Jenseits (wat een baslijn!) dat me het beste bevalt, al is Freak 'n' Roll ook zeer de moeite waard.
Mooi album!

Gisteren las ik ergens op het net, dat we hier met het begin van Freak 'n' Roll binnenkomen met een zogenaamde "fade in" van een al lopende (inderdaad dus) jam-sessie. Nou, dat maakt mij zeer benieuwd naar de gehele opname ! De ruim 19 minuten op dit album zijn al geweldig (inderdaad een zeer boeiende, fantastische track), maar het zou zo maar kunnen, dat er wat fraais voor ons verborgen is gebleven...

Join Inn is in de loop der tijd uitgegroeid naar mijn favo van deze geweldige band.

Een echte Krautrock topper !

Al bijna 5 jaar geen bericht bij dit West-Duitse meesterwerk.

Een plaat met twee gezichten. Een openingsnummer waarvan de titel niet toepasselijker had kunnen zijn. Een jamsessie die uitgesponnen is in de goede zin van het woord. En een slotnummer dat ik, met mijn bescheiden kennis, zomaar tot één van de hoogtepunten uit de ambientgeschiedenis bombardeer.

Na ettelijke jaren heeft "Freak'n' Roll" toch al wat meer stof vergaard. Nog steeds boeiend, maar ook 'jammen om te jammen'. "Jenseits" blijft wel staan als een huis.

Kraut vom feinsten.