Jacques Greene - Feel Infinite (2017)

Dusver is elke single spot on, dus de verwachtingen zijn hoog gespannen. Het werd een keer tijd dat er een volwaardige LP zou gaan verschijnen.

Ik ben absoluut geen groot fan van house muziek in het algemeen maar er zijn zoals altijd uitzonderingen op die regel. Jacques Greene weet met een combinatie van Future Garage, Deep House, UK Bass en andere elektronische invloeden, op deze eerste volwaardige LP, een goede balans te vinden tussen deze verschillende subgenres met een overtuigend eigen geluid.

Zoals gewend van Jacques Greene worden er veelal R&B gerelateerde vocals toegevoegd aan het harmonieuze spel van synthesizers en drumpatronen. Op het eerste nummer "Fall" komen deze invloeden wederom samen in een opbouwende evenwichtige intro die overvloeit in de titeltrack van dit album. Hier wordt de toon gezet voor de rest van het album.

De scherpe synths, terugkerende tonen en het gebruik van vocale loops zijn de basis voor deze track waarbij de gepitchte high hats voor een variërende ondertoon zorgen. Ook in de opvolgende tracks is deze kenmerkende stijl terug te vinden. Halverwege het album is er ruimte voor rust in op "Dundas Collapse" waar de beat enkel een begeleidende rol speelt. Ook de laatste track kenmerkt deze stijl.

Op de track "Real Time" is een prominente funky baslijn het kopstuk van de compositie waarbij gepitchte vocals als melodie ondersteunen door de snelle terugkeer van patronen. De eerste single van het album "Afterglow" kent veruit de beste climax waarbij het volume van de synthesizers langzaam wordt opgevoerd terwijl het aantal verschillende melodische lagen wordt uitgebreid. Ook andere tracks kenmerken zich door een uptempo beat; "I Won't Judge", "You Can't Deny" en "To Say".

Al met al een zeer geslaagd debuut van deze Canadese producer met een interessante progressieve kijk op het genre. Na alle waarschijnlijkheid dan ook eindejaarsmateriaal, alhoewel het jaar natuurlijk nog lang niet voorbij is!

De kwaliteit hoor ik hier zeker in. Maar het kwartje moet toch nog een beetje vallen hier. Het pakt me niet direct. Maar we beginnen met een 4. Over een tijdje nog eens kijken of het omhoog of omlaag gaat.

Na nog 2 luisterbeurten op stevig volume toch een halve eraf. Heeft ook te maken met de veel betere opvolger die het in perspectief zet.

Sommige dingen op dit album daar heb ik toch geen klik mee. Hoezeer ik de kwaliteit erin hoor.