Zo, wat verdient dit album meer aandacht dan het hier krijgt!! Dat geldt overigens voor Jakob Bro in het algemeen, al is het avontuur voor mij ook pas net begonnen en mag ik niet te hard ongelijk schreeuwen.
Heerlijk uitgestrekte en meanderende plaat is dit. Met de recent overleden Lee Konitz nog op de alt-sax. De uitgestrektheid doet het mij erg goed in de avonden en daar lijken de mannen zich ook van bewust, gezien de songtitel. Er is zoveel rust, al betekent dat geenzins dat het saai is. Dissonantie en spanning zijn nooit ver weg en het ingehouden spel kan soms erg broeierig zijn. Maar dan wel allemaal op avond-snelheid, so to speak.
Vooral opvallend is het drumspel van Paul Motion, die de drums vrijwel uitsluitend als overkoepelende deken gebruikt en zelden in klassiek, stuwend drumritme speelt. Wanneer hij dat dan wèl doet, neemt de plaat ook direct enorme vaart, wat geweldig bedacht is. "Absence is the greatest form of presence", zei een groot man ooit eens, en dat geldt hier eigenlijk ook wel voor op een manier.
Er blijkt ook een documentaire te zijn gemaakt over het opname-proces. Misschien moet ik die maar eens gaan opzoeken.
