The DeSoto Caucus - 4 (2017)

Geen ****, maar ***. 4, het vierde album van deze Deense band uit Aarhus, is gewoon heel prettig om naar te luisteren. Dat begint gewoon meteen bij het begin. Veel ruimte in de mix, waarin steeds accenten mogen worden gelegd voor een klein beetje extra. De slager die één onsje meer doet. De bescheiden, maar prettige zang, vaak dubbel, met elkaar lekker ondersteunde stemmen, is gewoon goed en past volkomen bij deze muziek.

Het tweede nummer. 'Powerlines' is meteen het prijsnummer van 4. Een refrein dat snel in je hoofd zit en zich daar aangenaam settled om gedurende onverwachte momenten naar voren te komen.

Voor mij was The DeSoto Caucus een geheel onbekende band tot dit album, maar echte Americana liefhebbers zullen de band vast herkennen als een van de Giant Sand line ups. Het is dan ook pure Americana die hier de klok slaat. Tonen uit het diepste van het grensgebied tussen de V.S. en Mexico, waaruit de invloed van de laatste geheel is weggelaten. Geen Mariachi trompetten te bekennen.

Het lome gevoel dat bij een woestijn en met name de temperaturen in de woestijn, hoort, komt volledig tot zijn recht op 4. Dat maakt de plaat zo lekker, maar tegelijkertijd ontbreekt echt iedere vorm van urgentie. Zie daar het verschil tussen 3 of 4 sterren.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.