Little Barrie - Stand Your Ground (2007)

Heerlijke plaat om even lekker weg te zakken. Lekker funky, lekker groovend. Een hele verbetering ten opzichte van hun debuut.

*3,5

Ik had niet verwacht dat Little Barrie het wéér zou flikken, maar ze leveren wederom heerlijke plaat af. Weinig vernieuwend, maar met zeer veel energie en vakmanschap gebracht.

Kan niet stilzitten bij deze plaat. Doet me echt aan tig stromingen en bands in het verleden denken. Van jaren 60 rock, tot britpop, van funk tot blues, maar uiteindelijk doet het er allemaal niet toe. Gewoon strakke muziek van Little Barrie. Rythm gitaar en de drumsectie zijn kaarsrecht en heerlijk stuwend.

Nog kanttekeningen? Soms is het net te braaf. Dan zie je ze zo in Beatles pakjes stijfjes op het podium staan hun nummers afwerken, maar bij een volgend nummer knallen ze er weer uit gelukkig.

Het enige album dat het hele jaar onafgebroken op m'n iPod heeft gestaan. Geweldig gitaarspel zonder dat het universitair wordt. Gewoon de blues spelen, that's it. Had meer aandacht verdiend in de media.

Afgelopen weekend weer met heel wat muziek vanuit de Vinylloods vertrokken en dan zitten er altijd wel wat platen waarvan ik geen idee heb wat het precies is.
Dit si één van die platen van Nottinghams trio die zich heerlijk laten inspirereren door de garage rock uit de jaren 60 vermengd met soul, funk en blues. Invloeden uit de huidige tijd zul je niet echt vinden, hoewel een recensent schreef over jaren 60 muziek met een 21e eeuwse touch.
Barrie Cahegan is de leider van de groep en is verantwoordelijk voor een groot gedeelte van het geluid. Zoals al ik beschreef sterk beïnvloed door de jaren 60, je hoort er van alles in van Jimi Hendrix tot psychedelische elementen, li fi garage rock, soulvolle blues en zelfs funk. Het is bijzonder energiek. Dit is het tweede album van deze groep, moet ruiger en harder zijn dan het eerste en hierna volgen nog drie albums.
Lekkere energieke rockmuziek, live moet het denk ik helemaal lekker klinken.