Paw - Dragline (1993)

toch eigenlijk wel een goed album

aangezien bijna niemand het kent volgens mij.

Ik heb het leren kennen via een oude computerspel met moto's "Road Rash". Daar stond veel goede muziek op zoals Soundgarden en Monster Magnet.
De stijl is grunge maar het is harder dan Nirvana.
De zanger heeft een goede heel stevige maar toch beperkte stem.
Jessie is wel het topnummer van dit album.
Ik snap eigenlijk niet waarom deze groep niet bekender is, ze klinken toch al beter dan veel alternatieve groepen die vandaag in de kijker staan.

ik kan er geen woorden aan toevoegen!

(ik heb ze ook leren kennen via Road Rash )

idd onbegrijpelijk dat ze niet bekender zijn geworden.
Ik heb het niet leren kennen via een computer spel maar ooit jaren terug (het zal zo'n 1994 of 5 zijn geweest) via mijn broer die altijd oog/oor had voor dit soort dingen.

Ik kende alleen het nummer Jessie omdat ik vroeger dit cassettebandje had, laatst kwam ik hem weer tegen en het heeft me doen besluiten om dit album eens op te zoeken.
En het valt me niet tegen, lekkere grunge, ik zal Hammerbox die ook op het bandje staat ook nog eens opzoeken.

Dat is lang geleden zeg, dat ik dit gehoord heb. Ik had het nummer ‘Jessie’ ooit op een promo-cassettebandje staan wat ik kreeg bij het tijdschrift ‘Watt’ dit nummer stond samen met ‘Hole’ van “Hammerbox” en ‘Twin Earth’ van “Monster Magnet” op zowel kant a als Kant b. Ik was, denk ik, een jaar of 14 en heb dat bandje de hele zomer vakantie grijs gedraaid. Ik vond alle drie de nummers wel leuk maar Jessie vond ik het beste. Pure jeugdsentiment dit nummer. Ik zal de hele plaat eens draaien, dat heb ik bij Paw nog nooit gedaan.

Ik heb die tape nog steeds, met als titel Wild Card.

Wild Cart inderdaad ja, zo heette hij. Zomer 1994 toch? Ik weet dat ik het van mijn ouders kreeg op vakantie. Ik heb de tape helaas niet meer.

Volgens mij een jaartje eerder, in 1993.

De band doet in elk nummer ongeveer hetzelfde trucje (afwisselend ruig en heavy in het couplet, bijna metal, dan weer gevoelig/er en melodieus/zer in het refrein), vrij typisch. Als je d'r geen genoeg van kan krijgen, okay, maar ik dus wel, ook al zit er geen echt slechte variant tussen en heb ik 'm zojuist zonder veel moeite uitgeluisterd. 'Jesse' is wel de favoriet. Het heftige 'Pansy' zilver. Afsluiter 'Hard Pigs' had van Quicksand kunnen zijn, maar zulke vervormde flageoletten deden toen wel veel meer de ronde.

Krap zeventje.

Voor Eddie en Von Helsing nog even: Wild Card | Promo-Tape (1993). Zelf niet meegekregen, toen.

Dat is hem inderdaad. Zomer 1993 bij de Watt gekregen. De rest van deze plaat vind ik verder niet zo bijzonder. Het is niet slecht, maar wat eentonig.