Robert Rich / B. Lustmord - Stalker (1995)

Geinspireerd op de gelijknamige film van Tarkovsky. Deze must voor liefhebbers van dark ambient is niet slechts een brok duisternis. Robert Rich staat bekend om zijn fijnzinnige ietwat lichtvoetige(geen new age!)ambient in de stijl van Steve Roach(waar hij ook een paar albums mee heeft gemaakt).Lustmord is de man waarvoor de term dark ambient lijkt te zijn uitgevonden (Heresy '90)alhoewel zijn latere platen meer richting sound-design en bombast gaan.

De film staat mij niet meer helder voor de geest, maar ik ben wel bekend met het werk van Eduard Artemiev die de originele score componeerde. Er zijn raakvlakken en de atmosfeer van de film en de score blijven behouden.

Prettige, heerlijke dark ambient inderdaad.

De muziek doet zeker recht aan de film(s) van Tarkovsky.
Uiterst donkere sfeer, enigszins dreigend, onheilspellend, onderhuids.
Alle ingrediënten voor een echte Tarkovsky-ervaring zitten er in: geluiden van voorbij fladderende vogels, ruisend water, neerkletterende regen, Russisch geschreeuw in de verte...

Heerlijke muziek om bij in slaap te vallen, de dag mee vaarwel te zeggen en binnen te treden in het donkere rijk van het Onderbewuste, op zoek naar een dieper stukje Zelf.

Aanrader voor 's nachts dus.
Vooral geschikt voor liefhebbers van donkere soundscapes en (wellicht) voor Tarkovsky-fans die de muziek van Artemiev ook zo mooi vinden.

Mmm, nooit geweten dat er een link was tussen dit album en de film van Tarkovsky. Beide stonden nogal hoog op mijn verlanglijstje, dus ik ga daar nu maar 's werk van maken. Eens zien of ik Stalker kan vinden in mijn videotheek.

Heb deze nu opstaan (net geript van een vriend). Dit is wel heel erg donkere ambient. En het tijdskader is een referentie. Ik weet dat ik rond die periode ook begon met O Yuki Conjugate, Lull, Zoviet France, sommige Fax-dingen (vergeef me voor mijn zonden Sietse ). Het is wel soms in de gebruikte klanken een beetje gedateerd, maar het is wel verdomd creepy.
Ik ga nog wel eens wat Rich opsporen en lustmord ook (maar die kende ik al via gonzo circus). Iemand een idee of Rich is zoals Pete Namlook, nl 100 cd's uitbrengen, waarvan er 99 op elkaar lijken? Zo ja, dan begin ik er niet aan!

EDIT: Naar het einde toe klinkt het allemaal wel als 'meer van hetzelfde' en werkt het allemaal zo goed niet meer.

Kille, desolate soundscapes. Muziek kruipt onder je huid en achter je ogen.
Album weet de spanning niet helemaal tot het einde vast te houden. Niettemin een zeer geslaagde samenwerking.

En, by the way, een extra pluim voor de hoes, zelden werd de sfeer van een ambient album zo trefzeker weergegeven als hier. Layout nadert hier de perfectie, zoals je dat alleen nog terugziet bij de albums van Raison d'Etre.

Duister en kil, maar ook spiritueel en surrealistisch. Heel erg mooie muziek die een geheel omvattende geluidwereld creëert die de spanning consequent vasthoudt. Leuk ook dat er af en toe wat geluiden naar boven komen die onderstrepen dat de heren beïnvloed zijn door het soundtrackwerk van Artemyev. Aanrader voor ambientliefhebbers!

Dark ambient is terrein dat nog volledig verkenbaar is voor mij. Ik ken The Haxan Cloak en als Zeit van Tangerine Dream als een (proto)-darkambientplaat gezien mag worden blijft het daar bij. De Tip van de Week is deze plaat en ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk was. Ik ben al snel na de eerste tonen op bed gaan liggen met mijn ogen dicht en volledig verzonken geraakt in de plaat. Prachtige melancholische en dromerige soundscapes met af en toe wat dreigende stukken, maar grotendeels eigenlijk best melodieus. Vooral de passages waarin een Oosters klinkend blaasinstrument extra melodielijnen neerlegt zijn ronduit bezwerend. Ook veel dynamiek met groots klinkende muren van geluid, maar ook vrij minimalistische stukken met veel lege ruimte.