Pryapisme - Diabolicus Felinae Pandemonium (2017)

Voor de liefhebbers van Frank Zappa, Mr. Bungle/Mike Patton, Birdsongs of the Mesozoic, Melt-Banana en jawel; zelfs een beetje Geinoh Yamashirogumi - wanneer ze de traditionele Japanse kant opgaan. En dat allemaal on speed. Zeer bijzondere hyperactieve creatieve muziek, dat alle kanten op stuitert.

This is madness!!!
Ho jongens wacht even ik moet mijn gordel nog omdoen of ik vlieg uit de bocht. Ja, houd je vast want dit gaat aan lichtsnelheid alle (goede) kanten op. Elke track bevat een overvloed aan stijlen en inspiratie. Aan't eind van dit album heb je waarschijnlijk alle muzikale stijlen die bestaan gehoord, en nog enkelle die niet bestaan. Meesterlijk ineengestoken.

Moet je wederom bedanken Ataloona voor de (onrechtstreekse) tip. En ook voor het herinneren aan "Birdsongs of the Mesozoic" want die was ik totaal vergeten, maar kreeg kippevel bij het zien van de naam

Ja, dit schizofrene werkje neigt echt flink naar het label 'modern meesterwerk'. Echt bizar die hoeveelheid aan genres en subgenres dat voorbijkomt. Hoe gaan we dit gecreëerde genre nu noemen?

Ik had eerlijk gezegd iets heel erg Igorr-ig verwacht, maar kom best bedrogen uit. Het gaat inderdaad alle kanten op, maar het mist beduidend veel pit en glijdt zomaar wat langs me heen zonder ergens te beklijven.