Deze EP maakt nieuwsgierig naar Varahas debuutalbum, dat onderweg zou zijn. Post-black metal is het labeltje dat volgens mij op dit soort muziek moet: screams afgewisseld met gladde, cleane zang, over zwevende gitaarlijnen, en hier een daar een uitbarsting met blast beats. La Mela is een tussendoortje met cello en saxofoon, dat qua sfeer niet misplaatst is tussen Cubicle en It Takes a Ghost...