Deze debuutplaat van het Australische duo Hockey Dad, drummer en gitarist, is deels meer enthousiasme dan echte kwaliteit, met een paar heel prettige uitschieters naar boven toe. Het niveau van grote voorbeelden als The White Stripes, Blood Red Shoes of The Black Keys wordt echt niet gehaald. Daar staat tegenover dat op Boronia de jeugd de overhand heeft en los gaat zonder dat er hoge verwachtingen zijn. Dat is te horen op de plaat. Vooral in het nummer 'I Need A Woman' komt dat allemaal samen, al is opener 'Can't Have Them' duidelijk een intentieverklaring van poppy alternatieve rock.
Boronia is een Australische plant, een voorstadje van Melbourne en de naam van de straat in het plaatsje Windang waar de twee leden, drummer Billy Flemming en zanger/gitarist Zach Stephenson, opgroeiden. Naar het laatste is de band vernoemd.
Het duo maakt gebruikt van heel veel overdubs en een basgitaar, wat het geluid moeilijk reproduceerbaar maakt live. Als het echter de energie die de plaat herbergt mee weet te nemen, dan komt het live zeker goed.
Het niveau van de songs op Boronia zakt nergens echt in, maar het is niet bijzonder genoeg in vergelijking met datgene wat er al is. Ik sluit niet uit dat het vele samenspelen, de band toert de wereld rond, de zaak strakker gaat maken en daarmee het niveau van de nieuw te schrijven songs omhoog gaat trekken. De eerste platen van The White Stripes en The Black Keys vind ik ook niet bepaald hun beste. Daarom voor nu het voordeel van de twijfel en *** van een, voormalig, hockey vader,
Het hele verhaal staat
hier op WoNo Magazine.