James Blunt - The Afterlove (2017)

Laat ik voor op stellen dat ik James Blunt een prima zanger en artiest vind. Zijn voorgaande albums vond ik niks mis mee. Het waren geen unieke platen, maar het luisterde lekker weg. Ik heb alleen toch altijd iets wat me tegenstaat aan James Blunt. En dit heeft voornamelijk te maken met dat hij zich zo ontzettend laat beïnvloeden door zijn platenmaatschappij. Dit zie je terug in zijn albumcovers, videoclips, en hoor je terug in zijn laatste nummers. Het wordt zo geprobeerd om hem als een zogenaamde 'Idol' neer te zetten, terwijl het in mijn ogen gewoon een poppy singer-songwriter is. Ditzelfde probleem heb ik ook een beetje bij John Legend en Gavin DeGraw bijvoorbeeld, al blijven die wel wat dichter bij hun eigen geluid staan.

Het album Afterlove is voor mij een exacte representatie van het probleem wat ik met James Blunt heb. Jammer, een gemiste kans. Want James Blunt bewijst ondermeer op het podium een goede artiest te zijn en ook met zijn optredens in de publiciteit vind ik hem altijd zeer sterk overkomen. Volgende keer beter.

In diverse nummers te veel spielerei met effect op de vocalen, vind het niet mooi.

Zodra het iets meer ingetogen wordt zoals Heartbeat dan kan James tonen wat hij goed in is. Singer-Songwriter, met een vleugje Folky Pop.

James en Robbie Williams zitten voor mij in hetzelfde hokje, een paar goede nummers zijn prima per album maar een heel album luisteren is me te veel. Verzamelalbum artiesten.

Volledig eens met Cye en E-Clect-Eddy. James Blunt is in wezen een prima zanger en goede songschrijver maar hij laat zich teveel leiden tot goedkoop commercieel succes met overgeproduceerde sound met beats en inderdaad teveel effect op de vocalen en de meeste songs zijn matig tot zwak. Als hij pure singer-songwriterssongs brengt met veel gevoel komt hij het best tot zijn recht zoals Time of Our Lives en Heartbeat.