Milo Greene is weer terug daar waar ze begonnen, met fijne folk/popliedjes met mooie samenzang en gitaarspel.
Na het beloftevolle debuutalbum hebben ze het over een andere boeg gegooid met hun 2e album. Dit is niet goed ontvangen en heeft tot een breuk in de band geleid.
Deze EP laat hier en daar het oude geluid nog horen van het debuut, vooral We Kept the Ligths on klinkt als vanouds. De overige nummers moeten nog wat inslijten, maar de variatie in vocaal geluid valt te prijzen.