Jennie Stearns - Birds Fall (2007)

het derde solo album van de uit Carlisle, Massachusetts afkomstige singer/songwriter Jennie Stearns (meisjesnaam Brandhorst) dat zij in eigen beheer uitbracht.

vrij "basic" roots/americana met voornamelijk folk en ook wel wat country invloeden. Jennie Stearns schrijft weliswaar goede liedjes, echter lang niet al haar liedjes willen beklijven. haar stem heeft wel iets weg van die van Lucinda Williams, maar dan zonder het rauwe randje.

veel ingetogen slow-tempo nummers gezongen met haar mooie, melancholieke stem, een enkele keer wat meer up-tempo in "Thirty Years", die enigszins inwisselbaar klinken.

hoogtepunten zijn "Step into the Picture" met een fraaie pedal steel, "Birds Fall", "Everything" en "When You Go" nummers die fraai worden ingekleurd met de gitaar partijen van multi-instrumentalist/producer Gurf Morlix, bekend van zijn producties van albums van o.a. Slaid Cleaves, Mary Gauthier, Ray Wylie Hubbard en niet te vergeten Lucinda Williams.

op dit ietwat brave, kleurloze album mis je de energie en intense voordracht van de laatste of bij voorbeeld iemand als Mary Gauthier.

Album werd geproduceerd door Gurf Morlix (die inmiddels 15 solo albums op zijn naam heeft staan)
Recorded at Rootball Studio, Austin, Texas
All songs written by Jennie Stearns

Jennie Stearns: vocal
Gurf Morlix: guitars, bass, mandocello, keyboard, pedal steel, percussion, Weissenborn, vocal
Rick Richards: drums, djembe
Jim Lauderdale: vocal (tracks 3,7)

Weleens haar tweede album Sing Desire gehoord, potjandosie?

https://www.youtube.com/watch?v=5qpBEKwCrl0&list=PLT7qc51Vfj7Pk9rCIldbiQVAaP2ntj0go

Mijn favoriete album van haar.

Jennie Stearns een onafhankelijke singer songwriter uit VS, misschien nog wel met Duitse of Nederlandse wortels (één van de familienamen is Brandhorst en deze plaat is opgedragen aan Richard Lowe Brandhorst; vader of grootvader ???)
Toen dit album uitkwam was ze regelmatig in Nederland voor optredens, zelfs in Paradiso. Dat is toch best bijzonder voor een totaal onafhankelijke artiest, die haar platen in eigen beheer uitbrengt. Maar zich wel weet te omringen door uitstekende mensen. Gurf Morlix produceert de plaat en speelt vanzelfsprekend ook mee, verder Rick Richards op percussie en Jim Lauderdale zingt mee op een aantal nummers.

Dit zorgt voor een redelijk ingetogen album. Ik ben helemaal weg van het tweede album 'sing desire', vanwege de pure productie zonder enige opsmuk.
Je merkt wel dat Gurf Morlix een iets andere insteek heeft, hoewel hij wel veel ervaring heeft met de productie van vrouwelijke singer-songwriters (Lucinda Williams, Mary Gauthier). Dat zijn ook juist de artiesten waar Jennie Stearns mee vergeleken wordt. Trouwens ook Aimee Mann werd genoemd vanwege de stem vergelijking.
De songs van Jennie Stearns zijn in folkstijl met soms een lichte alternatieve country-invloed. De teksten zijn breekbaar en melancholisch, evenals de muziek, al kan die soms ook onverwacht vrolijk zijn.
"Birds Fall" vertoont dromerige soms donkere Americana die je eigenlijk pas op waarde kunt beoordelen na een flink aantal maal te beluisteren, omdat het zich pas dan diep in je ziel gaat nestelen. Het album groeit dan door dit album door om uiteindelijk te eindigen op een mooie hoogte. Ze doet dan weinig onder voor de al eerder genoemde vrouwelijke singer-songwriters.
'Birds fall' deed het commercieel wat beter dan 'sing desire' , maar de verwachte doorbraak bleef uit. Natuurlijk bleef ze wel bekend bij een groep liefhebbers, maar het succes wat een Mary Gauthier toeviel bleef achterwege bij Jennie Stearns.
Ik vind 'Birds fall' een mooi album, met prima songs. De productie vind ik net wat minder dan bij 'sing desire', daardoor net een half puntje minder. Hoewel er weer pareltjes opstaan. Maar opnieuw een heel mooi album van Jennie Stearns.