Saga - Steel Umbrellas (1994)

Dit is op zich een prima Saga plaat maar klinkt veel commerciëler en poppier dan de 2 voorgangers. De zang van Sadler doet hier me af en toe zelfs aan Jaz Coleman (Killing Joke) denken. Heel apart. De kwaliteit van de nummers is goed en de productie klinkt ook goed, maar er is iets met deze plaat wat een beetje "on"Saga is. Ik kan m'n vinger er niet op leggen.

Deze plaat is eigenlijk een 'soundtrack' van de mislukte tv-serie Cobra.
De theme-song is zo'n song die verzamelaars willen hebben.

Een aantal van de tracks van deze plaat zijn dan ook te horen in de serie.

De eerste vier songs van deze plaat zijn een soort funkie popsongs die eerder op een Sadler-soloplaat te verwachten zouden zijn, maar zeker niet onaardig.

Dit maal 2 songs gezongen door Gilmour (4 en 9).
De ballad I Walk With You wordt nog steeds live gespeeld.

Een hebbedingetje uit deze periode is het magistrale Walking On Thin Ice (alleen te krijgen als b-kant van de single Why Not en op de verzamelaar Defining Moments)

Saga is die band, die wat mij betreft nooit echt mis schiet...

Hoe bizar, de platen soms zijn, die ze uitbrengen... Michael Sadler en Ian Crichton trekken de boel altijd wel een beetje recht... Net als hier...

Een erg pop-gerichte plaat, maar een waanzinnig goed zingende Michael Sadler... Hij is echt in zijn element op funky tracks als Why Not? en Push It... Ian Crichton speelt zo hier en daar echt lekkere stukjes gitaar...

Echt grote missers zijn wat mij betreft Say Goodbye to Hollywood en Password Pirate...

En niet te vergeten Steamroller met dat onzinnige refrein.

Ik geef echt een flinke duit, voor live-versies van Why Not? en Never Alone...

Echt gave nummers, met spetterend gitaarwerk...

Deze hoort bij de 3 minst populaire platen van Saga: Wildest Dreams, Pleasure and the Pain en Steel Umbrellas.

Zoals al eerder gezegd, is deze plaat meer de soundtrack van een tv-serie die maar één seizoen liep. Al staat dan de theme-song niet op deze plaat
.
YouTube - Cobra intro

Verder zijn er wel weer twee singles van deze plaat getrokken: Why Not? en (You Were) Never Alone, dus ik vermoed dat de band wel wilde scoren met deze plaat. Al zijn er geen promovideo's van gemaakt.

Overigens staan op deze plaat wel ook de slechtste nummers uit hun omvangrijke oeuvre zoals Say Goodbye to Hollywood en Steamroller.

Het nummer I Walk with You wordt nog wel eens live gespeeld.

Ik vind dit toch eigenlijk wel een prima album. Het klinkt wel wat anders dan de andere Saga albums maar daarom nog niet slechter. Beste nummer is naar mijn mening Shake That Tree met een vrouwenkoortje op de achtergrond, hetgeen eigenlijk ook al on-Saga is maar het past uitstekend. Andere goede nummers zijn Why Not?, (You Were) Never Alone en Push It.

Halve punt erbij want deze plaat draai ik altijd erg vaak, en ook erg hard.

Ben wel van mening dat meer dan 50% van de drums uit een doosje komt.

What do I Know? van Behaviour (met Sharon Benson)...

Nineties van Beginner's Guide to Throwing Shapes (met geen idee)...

Onderschat Saga album, ook door mij. Bij nadere beluistering is het toch een zeer behoorlijke plaat. Opener Why not bv zit ijzersterk in elkaar met flitsend gitaarwerk en track no2 is eigenlijk gewoon een Saga klassieker met mooi drumwerk en een prachtig, aanstekelijk refrein zoals alleen Saga dat kan schrijven. Dat niveau wordt niet het hele album vastgehouden maar echt slecht wordt het nergens en ik waardeer dit album op 4 sterren.

Hmm, ik heb deze nog in de kast staan, maar behalve de eerste twee nummers herinner ik me er weinig van. Staat me bij als een van de minste Saga-albums, maar gezien jullie positieve reacties zal ik 'm nog eens beluisteren.

In 1994 was er een nieuwe tv-serie. Deze heette Cobra, en had wat weg van The Knight Rider en Miami Vice. De serie duurde 1 seizoen en had 22 episodes. Waarom zeg ik dit? Nou, Saga mocht de soundtrack van deze serie verzorgen. Naast de titelsong, kwamen er ook veel songs van Saga in deze serie voor. Zeg maar, net als Miami Vice. De leadactor was Michael Dudikoff, bekend van American Ninja.

Veel van deze songs zijn op deze plaat terechtgekomen. De schrijvers/producers van deze serie (Steven Long Mitchell en Craig W. Van Sickle) schreven zelfs mee aan een song (Push It). De man verantwoordelijk voor de gehele soundtrack (Gerald O'Brien) schreef mee aan You Were Never Alone.

Ik weet niet hoeveel van de songs van Steel Umbrellas daadwerkelijk in de serie terecht zijn gekomen. Ik keek de serie wel, als fan, maar heb maar 1 of 2 keer een songs horen voorbijkomen, waaronder Password Pirate. Misschien zijn er ook veel songs afgewezen door de makers. De thema-song staat niet op de plaat en als je nieuwsgierig bent, dit is hem: https://youtu.be/XlL-5Upqvak?si=WMEWK0cHSXEIxXFk

Wat dat betreft is deze plaat meer een plaat met songs waar de band rond deze tijd mee bezig was, dan een daadwerkelijke stuidoplaat met 'een plan'. Polydor deed ook verder niet veel moeite om deze plaat te promoten en het hoesje is wel erg summier.

You Were Never Alone en Why Not? zijn wel op cd-single verschenen met als markante b-kant de gave song 'Walking on Thin Ice' die verder alleen op de budget-verzamelaar Defining Moments Volume 1 van BonAire is terechtgekomen. Een interessante song die de rest van songs op Steel Umbrellas naar de kroon steekt.

Veel songs zijn niemendalletjes in het funky pop-segment, met een hoog tv-serie-gehalte, inclusief achtergrondzang. Maar met de gedachte dat de band meewerkte aan tv-serie is dat ook weer niet vreemd.

De song I Walk With You is de enige song die de band live zou spelen, als onderdeel van een akoestische medley.

Mijn favoriete songs zijn Why Not?, You Were Never Alone en Shake That Tree. Verder vind ik het niet veel soeps. Daarbij hoor ik in heleboel songs een aantal bandleden niet eens. Zo hoor ik teveel drumcomputers en sequencers. De enige die op elke song meespeelt is Ian Crichton, en vaak alleen op de solo's.

Verder heb ik niet zo heel veel meer op te merken over deze plaat. Behalve dan dat de hoes echt een abominatie is. De jaren 90-hoezen van Saga waren allemaal wat low-budget. Terwijl Saga juist zulke gave hoezen had. Nou ja, dat komt later wel weer goed.

Het album afgelopen week op vinyl gekocht en ik moet eerlijk bekennen hij valt nu een stuk beter dan toen ik 'm in de jaren 90 kocht. Wat een waanzinnig gitaarwerk weer (Never Alone), toch wel een van mijn favoriete gitaristen onze Ian Crichton, zeker in dit genre. Ook Michael Sadler is goed bij stem. Het album is zeker een stuk poppier dan de voorganger maar ik begrijp nu dat dit bedoeld was als muziek voor een serie. Maakt niet uit, prima plaat en ik ben blij met deze nieuwe vinyl uitgave. Ik blijf een groot zwak voor Saga houden, sympathieke band. Ik gooi 'm wel een halve punt omhoog want mijn eerdere score was wel wat te mager.

Toch maar eens checken dan.

Het is natuurlijk geen Heads or Tales of Security of Illusion maar ook zeker niet slecht, de eerste twee nummers zijn favoriet.

En de laatste twee dan maar gelijk bombarderen tot de minst favoriete. Wat mij betreft althans. Tjemig wat een irritant k*tnummer is met name Feed the fire zeg.