Vagabon - Infinite Worlds (2017)

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren via de stream van NPR first listen

In essentie Indie Rock van een multi-instrumentalist uit New York, neigt naar Alternative / Lo-Fi - haar stem klinkt soms verdraait veel als die van Sinéad O'Connor

Een goed besproken album maakt altijd nieuwsgierig, Je leest een recensie, je luistert wat, nog een keer en ik moet zeggen dat ik het wel een aardig album vind met interessante nummers, hoewel ik het (nog) niet goed kan plaatsen. Het heeft een onmiskenbare rock basis, maar alles behalve cliché. Het experiment en het onderzoekende wordt niet geschuwd in vaak korte nummers. Enfin: zó onbevangen en fris van de lever.

Vooral de stem valt erg op, apart maar toch ook fijn in het gehoor. En een lekker lo-fi/rock sausje ja. Ik vind het leuk.

Heerlijk fris tussendoortje. Klinkt als iets wat je al een aantal keer eerder gehoord hebt, maar heeft inderdaad ook ergens een eigen geluid. Het resultaat is een plaat die meteen goed in het gehoor ligt en lekker wegluistert, maar net anders genoeg is om interessant te blijven en niet te lang voort blijft kabbelen.