BT - This Binary Universe (2006)

Indrukwekkend album. Electronische klassieke muziek?

Nog nooit iemand hiervan gehoord? Klassiek is het zeker niet, het is wel min of meer nagebootst in sommige passages.

Mijn favorieten:

1.618 en The Antikythera Mechanism

Nou ik heb 'm maar eens goed geluisterd. Klassiek kun je het inderdaad niet noemen, filmmuziek en jazz (in nummer 2) wel. Het is een mooi album, maar ik vind het ook niet echt geweldig. Daarvoor is het geluid me iets te oppervlakkig. Dat BT zich laat inspireren in ritmes door experimentelere electronica is opzich mooi. Voornamelijk Autechre (LP5, Confield), Apparat (bijv. Duplex) en Aphex Twin hoor ik terug. De vortexende percussie en haperende geluiden zijn bijvoorbeeld in deze nummers al leuk uitgevoerd: voorbeeld (op 2:48), voorbeeld en voorbeeld.

De melodieuze saus die BT erover legt vind ik vaak wat ongeïnspireerd, het doet me een beetje aan een populaire film denken die wel redelijk is, maar met goedkope sentiment en actie.

Voor wat betreft trance hoorde BT bij de betere namen, naast bijvoorbeeld artiesten als Sasha, jaren-'90-Tiësto en Airwave. Nu is hij hier wat elementen gaan gebruiken van al succesvolle electronica experimenteerders en is dat voor veel mensen die niet naar de minder bekende electronica luisteren nieuw. Maar dat is het niet. Wel is het redelijk uitgevoerd en is de mix van stijlen prettig. Een wat ''menselijker'' album met een toegankelijker karakter is zeker niks mis mee, maar dat hebben Autechre, Aphex Twin en Apparat ook best gemaakt (respectievelijk Tri Repetae, Girl/Boy EP en eigenlijk alles van Apparat). Nu pakt BT wat van hun ideeën en gooit er een vrij karakterloze filmscore tint overheen. Goed, het klinkt aangenaam en er zit emotie in, maar de emoties kunnen in mijn ogen soms wat minder kinderachtig en ik hoop daarom dat de liefhebbers ook verder kijken. Ochre's Lemodie uit hetzelfde jaar is bijvoorbeeld een aanradertje (hoewel ook niet groots). Ligt redelijk op dezelfde lijn.

Mooiste nummer vind ik 'See You On The Other Side'.

3.5*

Bedankt voor de tip naar Lemodie. Ik ga dat album een opzoeken.

Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat het wat kinderachtig klinkt. Ik geloof dat ik heb gelezen dat BT dit voor z'n dochtertje heeft gemaakt, met de naam Kaia. Waarom weet ik dat? Ik had een trance album verwacht en stond versteld van deze mooie muziek, dus wilde meer weten. Zodoende is dit het album waarmee ik IDM (Intelligent Dance Music ) ging ontdekken.

BT was een van de betere tranceartiesten die met ESCM nog een prima trance/breakbeat album heeft afgeleverd in 1997, in de tijd dat trance bijna was uitgestorven.

oei, dat was even wennen..
heb pas mijn pc volgegooit met trance, had hoge verwachtingen van deze artiest, blijkt hier een stevige beat verboden te zijn. ik hoor een beetje atmosferisch gepriegel met rare geluidjes, bijna tegen idm aanliggend.
maar dit is toch geen trance? trance is toch een vorm van dance/house?

Dit is inderdaad geen trance Jasper. Ik zou het eerder IDM / Ambient noemen.

en toch is het de eerste tag op last fm zijn andere albums van hem wat meer trancy?

Heeft waarschijnlijk met zijn samenwerking met Tiësto (Love Comes Again) te maken.

BT heeft meerdere Trance albums geproduceerd. ESCM uit 1997 kan ik je echt aanraden als je Trance zoekt. En specifiek op dat album de nummers Flaming June en Remember

Zijn oudere werk is idd vooral trance. De track 'Mercury And Solace' is prachtig bijvoorbeeld

OOk een prachtig nummer inderdaad

De miskoop van mijn leven dacht ik toen ik snel BT's This Binary Universe kocht... En inderdaad, deze CD zat vol experimentele nummers die een volledige trendbreuk waren met zijn vorige cd's die populaire electro genres aanpakten. Hier moet je de knop toch omdraaien en je instellen op een heel andere BT. Dat deed ik toen niet en weg in de kast ging deze CD met een diepe zucht van teleurstelling. 15 jaar later na even afstoffen dan toch nog eens een kans gegeven en wat blijkt... ik kan deze CD nu veel beter waarderen.

Even terug in de tijd... Ik ben in de jaren '90 opgegroeid met de opkomst van de electronische muziek en ben vrij snel naar trance beginnen luisteren, zowat in de periode van Age of Love. BT ontdekte ik in de VS in 1998, toen ik in New Orleans in een Virgin Megastore door allerlei cd's snuisterde, met de bedoeling om een stukje electro-cultuur naar Europa mee te brengen. Dit werd de geniale CD "IMA" uit 1995, die mijn muzikale smaak heel erg beïnvloedde. BT ben ik sindsdien een genie blijven vinden en ben hem blijven volgen. Armin en Tiësto, dat klonk makkelijk en commercieel. BT, dat klonk vindingrijk en complex... Tot en met 2005 kocht ik zowat alle vinyls en CD's van hem.

Misschien was ik zodanig gewend aan BT's eerdere werk dat ik maar niet kon wennen aan de nagenoeg beatloze TBU cd. Nu ik opnieuw mijn muzikale held aan het werk hoor, heb ik zijn zoektocht naar nieuwe muzikale grenzen en concepten beter begrepen. Als een rups die vlinder wordt, gaat BT hier ook door een transitie die hem op nieuwe gronden moet brengen. In TBU neem je zijn hand vast en volg je hem op die reis. Doe je dat niet dan zie je enkel het startpunt en de bestemming, en niet wat daartussen in ligt.

Ik vind het openingsnummer erg goed, doet me wat aan de betoverende Sigur Ros melodieën denken. Ook de Oosterse invloeden in Internal Locust zijn erg mooi. The Antikythera Mechanism is dan weer spannend opgebouwd en relaxed. Allen nummers waarvan je niet weet waar ze jou als luisteraar naartoe zullen brengen en met soms onverwachte twists. De volle 5 sterren zal dit nooit krijgen, maar met een beter inzicht raak ik toch aan 3,5*

Van mislukte, saaie dancepop op Emotional Technology ging BT ineens uit het IDM vaatje tappen. Dat gaat hem toch een stuk beter af. Hij weer mooie melodieen en sferen te bouwen en doet het op een toegankelijke manier. Dus enig opportunisme is hem vergeven want hij weet een paar prachtige tracks toe te voegen die dan weer jazzy en huiselijk klinken en dan weer atmosferisch. Genietbaar.