Ten opzichte van 'Glow', de debuut EP van Jo Goes Hunting, is Come, Future een aangename stap vooruit. De muziek zoekt aanmerkelijk de verdieping en verbreding op, hetgeen leidt tot een experimenteer drift die er voor zorgt dat Jo Goes Hunting niet voor één gat te vangen is. Van momenten van bijna totale vervoering, gaat het door naar stekeligheid die afstand creëert of zelfs afstoot. Even later deelt de muziek weer een vriendelijke aai uit, die uitnodigt dichterbij te komen.
Dit alles maakt Come, Future zowel een spannend als bij vlagen heel goed album. Als geheel is het album misschien nog iets te onevenwichtig, maar de aspiraties naar iets groots te reiken zijn zodanig duidelijk, dat dit voor nu te vergeven is. Wat de toekomst brengt, is altijd ongewis, maar dat Jo Goes Hunting een belofte in zich bergt dat is zeer evident.
Binnenkort spelen ze hier in de stad, dus ik denk dat ik maar eens ga kijken. Interessant om te zien of er live ook progressie is gemaakt sinds januari vorig jaar toen ze in het voorprogramma stonden van De Staat.
Het hele verhaal staat
hier op WoNo Magazine.