Sondre Lerche - Pleasure (2017)

Ik ben bezig aan de eerste luisterbeurt. Pfoe, dit vind ik lang niet zo toegankelijk hoor!
Veel elektronisch geklier wat soms positief vervreemdend werkt, maar ook doet inboeten op toegankelijkheid wat mij betreft.

Van Sondre Lerche ken ik wat losse nummers. Dit is het eerste album. Ik ben er aan begonnen omdat ik een jaren '80 vibe meende te horen.
Waarom zou ik dat willen als ik zelf tiener was in die jaren en er genoeg herinneringen aan over heb gehouden? Waarom dan toch opzoeken? Geen idee. Toch de herkenbaarheid die ik meende te herkennen in de singles van dit album en dan vertaald naar nu. Kan interessant zijn.

Dat laatste valt wel mee (of tegen). Prima nummers, daar niet van, maar echt memorabel zijn ze nu ook weer niet. Geinig plaatje, maar daar red je het niet mee in de eindejaarslijstjes, laat staan dat het een ereplaats zou kunnen krijgen in mijn platenkast.

Het is af en toe een beetje het lelijke jaren '80 geluid waar ik toen ook niet veel mee had. Niet slecht, maar drie kwartier is dan toch best een lange zit. Ik hoor ook wel een soort Jens Lekman soort opgewektheid in de muziek, maar die vind ik dan toch stukken beter genietbaar.

Niet slecht, niet onvoldoende. Maar het is net aan.

aERO, dan vind je zijn vorige 2 platen misschien beter!
Die zijn vergelijkbaar, maar minder "jaren '80"