Rafael Anton Irisarri - Daydreaming (2007)

Het lijkt erop dat miasmah even sterk als type gaat worden. Heb al wat fragmenten gehoord op Myspace en dat belooft veel.....

ik wil deze erg graag hebben, en dat weet ik nu al zonder iets te hebben gehoord...

En? Inmiddels al een oordeel kunnen vellen?

nee, ik nog niet. Ben hem nog niet tegengekomen in de winkel. Binnen een paar weken eens kijken of ik hem kan kopen

nog niet, misschien dat ik vanavond eens kan luisteren, maar er ligt nog veel op mijn stapeltje nieuwe cd's dus denk het niet.

Na de eerste luisterbeurt kom ik tot de conclusie dat dit misschien toch wel de minste release op maismah tot nu toe is...
Ik ga hem zeker nog wel meer kansen geven, maar vooralsnog is dit voor mij een 3,5. Laten we zien of het kwartje nog valt...

al is het natuurlijk geen slechte plaat, maar de verwachtingen waren hoger...dat moet ik eigenlijk zeggen.

Jij vond die Elegi dan weer mooier he?

Ik vind deze echt heel mooi. Zal ik eens kijken of bij mij bij Elegi het kwartje nog valt

vandaag met koptelefoon op in de trein naar het werk geluisterd en het wil nog niet lukken...

Bij de eerste beluistering heb ik hetzelfde gevoel als Sietse. Daydreaming is mooi, maar ik had een onaardse schoonheid verwacht. Elegi is daarentegen moeilijker te doorgronden, maar heeft een hele mooie sfeer.

Maar beiden getuige van grote klasse

Vandaag toch maar gekocht...wou dit eigenlijk op lab30 doen, maar de eigenaar van het label had ze zelf niet meer liggen. Dus nu maar bij Get Records gehaald.

Ik ga hem zeker nog vaker luisteren, want er moet hier meer in zitten dan ik met die 2x luisteren tot nu toe er uit heb gehaald.

Nog steeds bevalt dit me erg goed. Heerlijk rustgevende piano ondersteund door wat electronica geven een mooi sfeertje waar ik me ergens in de nacht waan lopend in de kou door verlaten straten. Wellicht een clichébeeld, maar ach, het komt nou eenmaal in me op. Mijmerplaat ook wel.

Het begint fijn, maar na drie nummers vind ik er een beetje de klad in komen. Het wordt nergens vervelend, maar echt spannend kan ik het ook niet noemen.

Tussen dit album en mij lukt het ook maar moeizaam. Het gaat teveel langs me heen, hoewel nergens slecht en een vaag vermoeden dat deze nog kan groeien is het voorlopig een van de mindere in het genre. Misschien is het zo'n album dat zich pas echt goed nestelt tijdens pakweg een wandeling door de bossen of gezeten aan een meer in de bergen. Om maar te zeggen dat de klik er nog niet helemaal is...