Do-The-Undo - Do-The-Undo (2007)

Do-The-Undo is de band van Anne Soldaat, de voormalige gitarist van Daryll-Ann.
Toen ik dat las dacht ik bij mezelf: leuk, maar Daryll-Ann geloofde ik op een gegeven moment ook wel weer, dus echt wachten op dit nieuwe bandje deed ik niet.
Toch maar eens gaan beluisteren en dan blijkt dat het toch weer kan: sprankelijke popnummers van eigen bodem zoals bands als Johan en inderdaad Daryll-Ann dat kunnen. Ik moet soms een beetje denken aan R.E.M.: sterke, heldere, puntige nummers met een kop en staart en toch net voldoende avontuur om je er bij te houden. Niet dat het nu zo R.E.M.-achtig is, maar meer de aanpak van de nummers
Niets nieuws onder de horizon, en ook wel een beetje het euvel dat ik vaker heb bij een aantal excelsior bands: het gaat op den duur ook een klein beetje vervelen (het is ook allemaal zo netjes, maar dat past dan weer wel in de huidige spruitjes-jaren '50-cultuur). desondanks toch ook best lekker en daardoor gewoon ruim voldoende.

Ben erg benieuwd naar deze cd. Het eerste nummer klinkt alvast erg lekker, maar ook vertrouwd. Het art-work is in ieder geval erg ok.

Ik ook! Iemand gehoord hoe ze het op Noorderslag deden?

Het artwork is fraai, maar wordt zoals alle Excelsior-releases weer flinkt ontsierd door dat logo op de voorkant.

Ik heb ze wel live gezien, maar niet op Noorderslag
Tijdens de Excelsior Fine Fine Music-tour speelde ze wel goed, maar niet heeel overtuigend. De CD daarentegen vind ik veel overtuigender klinken.

Ik heb de cd nu 2 keer in zijn geheel beluisterd en het voorlopige oordeel is: redelijk ok. Zoals Aero ook al schreef, niets nieuws onder de zon. Het openingsnummer Sun of a Gun is erg overtuigend maar vervolgens is het best moeilijk om de aandacht erbij te houden. Het had wat mij betreft ook iets minder Daryll Ann mogen zijn, maar misschien leent de stem van Anne Soldaat zich daar niet voor. 3*

Ik kom een vol puntje hoger uit dan Bono, want ik vind het toch allemaal wel verrekte aanstekelijk wat ik hier hoor. Vooral The Concrete Floor is onweerstaanbaar. En hoor ik daar in The Heart I Had de Golden Earring niet geciteerd worden?

Ja, Anne Soldaat was natuurlijk een belangrijke schakel in Darrell-Ann, maar ik vind het toch wel anders (misschien omdat ik een Darrell-Ann-kloon had verwacht).
Heel prettig plaatje, cd speler op repeat en dat doe ik echt maar heel erg zelden.

Wildlife: WAT EEN PRACHTIG NUMMER!

Pas gezien... goede band! Toch maar het plaatje eens aanschaffen

Grote tegenvaller. Begint lekker met Son of a Gun, en dat was het dan ook wel. 10 keer geluisterd, en het wil maar niet beklijven. Jammer, want het meeste van Darell-Ann vind ik toch wel erg goed. Zit hem nietzozeer in het geluid of spel, maar puur in de kwaliteit van de liedjes.

Nu, voor 5 euro bij MediaMarkt Breda. En er liggen er heel veel

één van de grootste tegenvallers van het jaar. Had me er zwaar op verheugd, echter na vier a vijf keer draaien is de koek wel op......

Het is allemaal zo "netjes". Keurig binnen de lijnen, zeg maar. Niet spannend genoeg voor mij op dit moment....

Deze CD is voor mij een blijvertje in de auto.
Bij de eerste luisterbeurt schrok ik in het begin wel even. Ik had me, naar aanleiding van daryll-anns "Don't Stop" verheugd op nummers als "we love danger" en "the movin' men", en deze hoorde ik in het begin niet. Volgens mij mede door de wat minder vette produktie als "don't stop".
Son of a gun vind ik nog steeds een intro van niks hebben. Hoe kun je op zo'n manier nou de aandacht van de luisteraar pakken? Wat mij betreft was "the concrete floor"de opener geweest, dat hakt er meteen lekker in!

De toppers voor mij zijn:
The concrete floor
Two Sides
Mary
Take me lord
My girl don't mind
The heart I had (geniaal citaat)
Down Time (klinkt als will to love van neil young wmb, maar de tekst gaat helaas ergens anders over)

Ik heb wat youtube filmpjes gezien van optredens, en ik moet zeggen dat het nogal rommelig overkwam. Jammer, want de instrumentale nuances en de zangpartijen maken de plaat juist af. Maar misschien ben ik te overtuigen als ik ze eens live zie.

Fijn dat Anne z'n band Do-the-Undo heeft genoemd! Kan ik 'm mooi naast Daryll Ann in de kast zetten. Leuke plaat

ja kijk , dit soort dingen moet je gewoon niet in een forum vertellen. Dit moet je lekker voor jezelf houden

Ik vond het best een leuke toevoeging.

Ben op dit moment verslaafd aan Anne Soldaat, dus nu ga ik eens mijn horizon verbreden.

Vind dit een erg lekker onderhoudend album overigens. Veel sterke songs met heerlijke meeblèr refreintjes.

Kwam er mee in contact via Son of a Gun. Echt een geweldig nummer.
Het hele album heeft dezelfde heerlijke, volle sound van die acoustische gitaar en de bas. Het geeft je een beetje een beetje nostalgisch gevoel (voor zover ik dat kan hebben op mn 21e ).

Two sides is ook echt prachtig.

Lekker album, met verschillende stijlen tot vleugjes country aan toe. En wat is 'Sun Of A Gun' een magnifiek nummer. Krijg ik echt niet meer uit mijn hoofd.

lekker plaatje om op te zetten. leuke meezingers. excelsior heeft wederom een superrelease erbij!

Anne Soldaat behoort tot de top van de Nederlandse popscene. Hij verdient deze status eigenlijk alleen al als gevolg van zijn werk (als gitarist) bij de ter ziele gegane Nederlandse band Daryll-Ann. Daarnaast brengt hij soloplaten uit en speelt hij fantastisch gitaar in de begeleidingsband van Tim Knol. Do-The-Undo en de gelijknamige plaat is een verfrissende popplaat van Anne Soldaat en kornuiten. Deze plaat bevat een serie uiterst prettige, bekwame, goed geschreven en goed gespeelde popliedjes. De muziek klinkt frist, opgewekt, energiek en over het algemeen vrolijk. Soldaat blijkt naast een goede gitarist ook een goede schrijver te zijn. Zijn stem past perfect bij de sfeer die hij creëert met de muziek. Daarnaast is Anne Soldaat een van de beste gitaristen van Nederland. Hij heeft geen spetterende gitaarsolo's nodig om te excelleren. Met zijn spel legt hij de basis voor zijn liedjes. Hij tovert mooie ritmes en melodieën uit zijn gitaar, waarbij hij de kunst van het weglaten tot in de perfectie beheerst. Af en toe een mooie solo, maar nergens overdadig, over de top of dat het leidt tot gitaarpatserij. Leuk hoe Soldaat verwijzingen aanbrengt in zijn liedjes naar klassiekers als bijvoorbeeld "Radar Love" van Golden Earring. "Do-the-Undo" is een uitstekende plaat van Nederlandse bodem afkomstig van een van Nederlands beste muzikanten. Voor goede muziek hoef je niet ver te zoeken. De Nederlandse popscene biedt voldoende perspectief. Deze "Do-the-Undo" en Anne Soldaat zijn daarvan het levende bewijs!