Ingurgitating Oblivion - Vision Wallows in Symphonies of Light (2017)

Beluister het album: Vision Wallows in Symphonies of Light

Moeilijke en intrigerende plaat van het Duitse Ingurgitating Oblivion. De band levert muziek af die je met recht avant-garde deathmetal mag noemen: denk aan Gorguts en Ulcerate, maar dan nog veel verder gevorderd. Op Vision Wallows in Symphonies of Lights speelt Lille Gruber (Defeated Sanity) als sessiedrummer en hij zet een fantastische prestatie neer: lekker los, tegendraads en jazzy spel, ook in de brute deathmetalstukken met kronkelend riffwerk (Amid the Offal, Abide with Me) die daardoor heel erg dynamisch zijn.

Lange tracks zijn het devies: het tweede nummer duurt zelfs 22 minuten! In A Mote Constitutes What to Me Is Not All, and Eternally All, Is Nothing wordt alles uit de kast getrokken en krijg je alles te horen wat de plaat inhoudt. In het begin van het stuk wordt er compleet naar jazz overgeschakeld met een prominente vloeiende bas en zelfs xylofoonspel, er wordt veel met ruimte gespeeld waardoor er echt een interessant schouwspel te horen valt. Het stuk ontvouwt zich als een labyrint, ook na flink wat luisterbeurten blijft het een avontuurlijke onderneming.

Jammer genoeg zijn de eerste twee tracks (die samen al 33 minuten klokken) ook gelijk het beste. Daarna valt Ingurgitating Oblivion in herhaling en krijg je weer het contrast tussen brute death en jazz te horen, maar dan minder spannend. Iedere keer merk ik dat ik vanaf het midden van track 3 mijn aandacht lichtelijk begin kwijt te raken, daarom zit een echt hoge beoordeling er niet in. De eerste twee tracks zouden 4,5* van mij krijgen, de laatste twee 3*. Dan kom ik op 3,75* uit die ik omlaag zet naar 3,5*. Een plaat die voor de helft van zijn tracks minder is verdient namelijk geen vier sterren. Toch is dit een plaat die de avontuurlijke deathmetalliefhebber echt eens moet checken. Vooral de eerste twee tracks!