Daniel Herskedal - The Roc (2017)
mijn stem
4 stemmen
Noorwegen
Jazz
Label: Edition
-
Seeds of Language (4:46)
-
The Roc (5:27)
-
Eternal Sunshine Creates a Desert (4:18)
-
Kurd Bayat Nahawand to Kurd (4:45)
-
Hijaz Train Station (3:20)
-
Thurayya Railways (6:31)
-
The Afrit (3:21)
-
There Are Three Things You Cannot Hide Love Smoke and a Man Riding on a Camel (5:01)
-
The Krøderen Line (5:52)
-
All That Has Happened Happened as Fate Willed (4:50)
0
Mssr Renard
geplaatst: 9 oktober 2019, 17:00 uur
Omdat de nieuwe plaat van Daniel Herskedal mij zo enorm heeft gegrepen, wil ik natuurlijk ook zijn oudere werk wat tot mij laten doordringen.
In achronologische volgorde ga ik dus de komende wat door zijn oeuvre heen, en aldoende kom ik weer wat andere Noorse (gast-)muzikanten tegen, die ik dan ook weer wel checken. Nou ja, genoeg te doen dus.
Deze plaat ligt wel wat in het verlengde van zijn opvolger (kun je dat zeggen van een eerder uitgekomen plaat?), al lijkt het hier toch iets minder soepel te lopen, alsof de juiste balans nog gevonden moet worden.
Ook hier (misschien zelfs meer) haalt Daniel zijn inspiratie uit het Midden-Oosten, en dit komt door het gebruik van een viool en cello wel goed uit de verf. Naast tuba speelt Daniel ook bastrompet, wat uiteindelijk gewoon een heel zware trompet is en daarom minder schel en wat droeviger.
Muzikanten op deze plaat zijn Bergmund Waal Skaslien (altviool), Svante Henryson (cello), Eyolf Dale (pian), Helge Andreas Norbakken (drums en percussie), wat overeenkomt met de Voyage (de plaat uit 2019).
Dus het is niet zo vreemd dat deze platen in elkaars velengde liggen.
De thematiek van Midden-Oosten en de mythologische vogel Roc (albumtitel) komen goed over, en je zou bijna niet verwachten dat hier Noren aan het werk zijn.
In achronologische volgorde ga ik dus de komende wat door zijn oeuvre heen, en aldoende kom ik weer wat andere Noorse (gast-)muzikanten tegen, die ik dan ook weer wel checken. Nou ja, genoeg te doen dus.
Deze plaat ligt wel wat in het verlengde van zijn opvolger (kun je dat zeggen van een eerder uitgekomen plaat?), al lijkt het hier toch iets minder soepel te lopen, alsof de juiste balans nog gevonden moet worden.
Ook hier (misschien zelfs meer) haalt Daniel zijn inspiratie uit het Midden-Oosten, en dit komt door het gebruik van een viool en cello wel goed uit de verf. Naast tuba speelt Daniel ook bastrompet, wat uiteindelijk gewoon een heel zware trompet is en daarom minder schel en wat droeviger.
Muzikanten op deze plaat zijn Bergmund Waal Skaslien (altviool), Svante Henryson (cello), Eyolf Dale (pian), Helge Andreas Norbakken (drums en percussie), wat overeenkomt met de Voyage (de plaat uit 2019).
Dus het is niet zo vreemd dat deze platen in elkaars velengde liggen.
De thematiek van Midden-Oosten en de mythologische vogel Roc (albumtitel) komen goed over, en je zou bijna niet verwachten dat hier Noren aan het werk zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.