The Tremeloes - Silence Is Golden (2006)

Alles wat je ooit zou willen hebben van de Tremeloes, of de Trems zoals als ze later door het leven gingen, staat op CD 1.

Tja, en zelfs één CD vind ik al ruim bemeten voor deze matig getalenteerde band. Ik neem aan dat dit een dubbelaar is? Pfoe, dat lijkt me echt overkill. Toegegeven, ken niet alles hiervan, maar met name de laatste CD lijkt me te bestaan uit louter coverwerk, en volgens mij zit daar niemand op te wachten.

Het is dat de Tremeloes me doen terugdenken aan de dagen van Veronica-op-zee en Radio Caroline, nostalgie dus, maar verder vind ik er niet zoveel aan. Ik heb een andere, enkele verzamelaar, en zelfs die vind ik met 26 nummers nogal ruim bemeten. Ze zullen natuurlijk altijd herinnerd worden vanwege de fraaie harmoniezang van hun grootste hit Silence is golden (ook al een cover trouwens, want origineel van The Four Seasons). Daarnaast scoorden ze nog een paar memorabele hits als Even the bad times are good, My little lady en Here comes my baby, die het op de oldies-stations (maar heb je doen nog?) goed zullen doen. Hun albumwerk is weinig memorabel, als ik afga op het merendeel van de nummers dat die enkele verzamel-cd van mij vult.

Mwah ! Matig getalenteerd ? Dat het allemaal weinig om het lijf had kan ik niet ontkennen maar ze lieten het allemaal zo lekker makkelijk klinken, dus konden ze wel degelijk wat.

Hoogvliegers waren het niet maar ze hebben het toch behoorlijk lang volgehouden, ze waren behoorlijk goed in het inschatten van hun mogelijkheden denk ik dan. Met Brian Poole er voor als zanger komen ze uit de Beat Boom en hadden tot in de 70s hits. Niet slecht, er zijn maar weinig bands die het zo lang volgehouden hebben.

De cd waar gaucho naar verwijst moet ik ook nog ergens in mijn ongeordende verzameling hebben liggen. The Tremeloes waren inderdaad een behoorlijk professionele groep. Ik mijmer wel eens over de tijd dat ik, nadat ik voor het eerst She Loves You op de radio had gehoord, mij begon te interesseren voor al die andere beatgroepen en popartiesten, en de hits van Brian Poole and the Tremeloes (drie topnoteringen in Engeland) sloegen naar mijn idee geen raar figuur. Natuurlijk stonden op hun elpees wel de nodige fillers, en dat geldt ook voor de opnames van The Tremeloes (toen Brian Poole solo was gegaan). Het is allemaal een beetje middle-of-the-road en weinig spectaculair, maar wel (vind ik) aangenaam om weer eens te horen. Dat luchtige en onderhoudende mis ik heel erg bij de popmuziek van tegenwoordig en dus laat ik de radio maar uit.

Daar moet ik je dan wel weer gelijk in geven - het klonk lekker spontaan en ongecompliceerd. En ik krijg er nog altijd goede zin van als ik een nummer van ze op de radio hoor, dat is ook wel een beetje een signaal van de betrekkelijke tijdloosheid van hun hits. Als je ze maar gedoseerd beluistert

Mijn tamelijk negatieve kritiek van hierboven is mede ingegeven door de 'overkill' aan nummers die deze CD bevat. Die zijn lang niet allemaal even interessant, zeker de covers niet. Al wisten ze covers als Silence is golden wel helemaal naar hun hand te zetten en om te vormen tot hun eigen klassieker.

Komt bij dat ze - ik realiseer het me nu pas ten volle - ruim een decennium in the picture hebben gestaan, als je hun tijd als begeleidingsband van Brian Poole meerekent. En waar Poole na het scheiden der wegen al snel in de anonimiteit verdween, hielden de Tremeloes het nog behoorlijk lang vol.

Ik zie dat ze toch een elftal Nederlandse hits bij elkaar hebben weten te scharrelen. En in thuisland Engeland waren het er zelfs 23, inclusief hun laatste uit de jaren tachtig, een cover van Words van F.R. David (al kwam die maar tot #91). Je zou kunnen zeggen dat ze wel het maximale hebben gepeurd uit hun beschikbare talent, die credits wil ik ze dan wel weer geven.

Hun hits zijn echt praktisch allemaal covers, lees ik op Wiki, inclusief een paar nummers die oorspronkelijk in het Italiaans waren.

Non-talenten waren The Tremeloes zeker niet, zeker vocaal konden ze hun mannetje staan en live waren ze ook goed. Dat Tremeloes niet tot de betere popgroepen gerekend wordt heeft te maken met het feit dat ze weinig vernieuwend waren en geen spraakmakende albums hebben uitgebracht. Bovendien hadden ze pech te opereren in de tweede helft van de jaren '60 (de beste muziekperiode) en vergeleken met de topgroepen uit die tijd (Beatles, Kinks Rolling Stones ...) val je sneller uit de boot (nu zouden ze wellicht alternatief genoemd worden).
De hits vind ik nog steeds charmant omdat ze natuurlijk en ongedwongen klinken en ook het ontbreken van pretentie is uiteindelijk ook hun charme waar de hedendaagse hitmuziek vaak te kampen heeft met misplaatste pretentie (autotune bv.).