Lustmord - The Monstrous Soul (1992)

Volstrekt nihilistische plaat die zich in de krochten van je ziel nestelt. Onderhuids, even leeg als meeslepend.

Ontsnappen is niet mogelijk.

Devils and Demons, Devils and Demons, Devils and Demons, Devils and Demons, Devils and Demons, Devils and Demons, Devils and Demons, Devils and Demons. Perfecte muziek om in de stemming te komen.

Ontzettend zwaar en bezwerend plaatje. Ik houd er wel van.

'It is the Night of the Demon'

Misschien niet zo diepgravend en onderhoudend als voorganger Heresy, is deze The Monstrous Soul toch weer een ijzersterk staaltje dark ambient van Lustmord.

Bij vlagen extreem duister en verontrustend, knalt "IXAXAAR" er meteen goed in. De boodschap moge duidelijk zijn; dit is een rechtstreekse trip naar duistere, vreemde en gevaarlijke oorden, waar de hel een paradijs bij vergeleken is.

"Primordial Atom" lijkt vervolgens wel te klinken als een soort kwaadaardige mantra. Bezwerend, beklemmend, benauwend en nietsontziend, is dit de ultieme soundtrack voor het oproepen van de demonische belichaming van het ultieme kwaad. Zo puur en duister, dat zelfs de doden, die normaal gesproken eeuwig stil zijn, uitbarsten in geweeklaag. Eenmaal ontwaakt, houdt het mantra-gezang op en lijkt er sprake te zijn van een zweverige substantie die zich langzaam manifesteert in duivelse en demonische wezens.

'Devils and Demons'

"Protoplasmic Reversion" bevat bezwerend ceremonieel gezang, alsof er middels een verboden ritueel, een demon opgewekt wordt, waar, eenmaal ontwaakt, niet meer aan te ontsnappen valt.

"The Daathian Doorway" klinkt t.o.v. de voorgangers meer als een industrieel monster, een machine die allerlei giftige stoffen en gassen uitstoot. Een mechanische, verwoestende machine die de gehele omgeving verziekt, wat een giftig oord van bezoedeling en dood tot gevolg heeft.

Slotstuk "The Fourth and Final Key" biedt een kijkje in een oord nabij een klooster tijdens een willekeurige oorlog waar vlak daarvoor hevig gevochten is. Verwrongen en verminkte lijken van soldaten liggen overal verspreidt over het slagveld en de aarde is doordrenkt met bloed. Her en der slaat er nog een bom of granaat in, terwijl er gezang vanuit het klooster te horen is. Het bloed wordt letterlijk door de aarde opgezogen en de lijken worden door mistige, rokerige klauwen die vanuit de grond omhoog lijken te komen, de grond ingetrokken. De aarde beeft en vanuit de aarde stijgen vervolgens dampen op die langzaam opstijgen naar de lucht. Ze vormen zich uiteindelijk tot een groots, demonisch wezen die als het ware over het klooster heen lijkt te hangen en niet alleen het gebouw met iedereen erin, maar uiteindelijk het hele complete gebied en alles daarbuiten absorbeert. Totdat er slechts een inktzwarte duisternis overblijft die eeuwig zal duren. Als een nacht, waaruit de dag nooit meer zal ontwaken. De nacht van de demon.

'It is the Night of the Demon'