Het debuut van Yob laat al goed horen welke richting de band op wil, maar klinkt nog net iets te rudimentair om écht te overtuigen. De productie is daar de boosdoener in: het gitaargeluid mist diepte, de bas is nauwelijks aanwezig in de mix en de drums klinken wat dun. Daardoor komt de beoogde massieve sound van Mike Scheidt en co nog niet volledig tot zijn recht.
Desondanks zijn er op dit album al genoeg tekenen van wat komen gaat. Revolution en Clear Seeing grossieren in slepende Sabbath-achtige riffs, zonder hun eigen smoel te verliezen. Naarmate het album vordert, nemen ook de composities in kracht toe. Het agressieve Pain of I is wat atypisch voor de plaat, maar juist daardoor een van de hoogtepunten: sneller, feller en met brute grunts vormt het een welkom contrast binnen de verder logge sludgeklanken. Elaborations of Carbon is en interessant startpunt in de carrière van de band.