Zoe Schwarz Blue Commotion - This Is the Life I Choose (2017)

Deze zeer ervaren Britse band verwerkt zowel blues, jazz en rock in hun muziek. De klassiek getrainde zangeres Zoë Schwarz werkte in het verleden met iemand als jazzpianist Keith Tippett (King Crimson). Gitarist Rob Koral trad bijvoorbeeld op met een andere, voormalige King Crimsoncoryfee, Bill Bruford. Maar ook organist Pete Whittaker en drummer Paul Robinson staan hun mannetje.

This Is the Life I Choose is maar liefst hun zesde album in vijf jaar tijd. Elf van de dertien nummers werden geschreven door Zoë en Rob. Veelal zijn dit zeer aanstekelijke uptemponummers, die direct blijven hangen en waarbij stilzitten onmogelijk is. De geweldige strot van Zoë wordt hierbij ten volle benut en de begeleiding is uitermate strak.

Soms hebben ze maar weinig tijd nodig om een song te schrijven, People werd in slechts twintig minuten voltooid. Er is ook meer ingetogen werk te vinden, zoals het schitterende Call of the Night.

Het is voor mij onmogelijk om favorieten aan te wijzen, ook de twee covers zijn geweldig. Een van de twee is de Cream klassieker We’re Going Wrong. Niet zo heel vreemd dat het hier gecoverd wordt, want de allereerste lp die Zoë ooit kocht was Disraeli Gears.

Mijn vermoeden is dat het album zonder overdubs en live in de studio is opgenomen. Zo klinkt het voor mij althans. This Is the Life I choose duurt een uur, maar kent geen enkel zwak moment. Bovendien is het zwaar verslavend.

Voor mij is het nu al duidelijk, deze cd gaat hoge ogen gooien aan het eind van het jaar.