Arpanet - Inertial Frame (2006)

Deze kan ik wel waarderen moet ik zeggen.

ooh, ik heb 'm weggelegd destijds na een paar keer luisteren. Ik vond op het eerste gehoor de experimentelere electro dan voorganger Wireless Internet niet zo geslaagd

hmmm, ik denk en hoop dat ik het had over het album hiervoor van Arpanet op Rephlex. ik zal deze er eens bijpakken

dit is inderdaad gelukkig een nieuwer album dat direct stukken beter klinkt dan de voorganger Dit klinkt ook experimenteel, maar bevindt zich in een duidelijker gebied.

/sfeervolle downtempo experimentele electro\ is de muziek in een hokje geplaatst

Als er beelden bij zouden zijn, zou de setting van dit album heel donker belicht zijn. De geluiden zijn als regendruppels in plassen water die als ze vallen voor sfeer en dynamiek zorgen. Echo/reverb laat geluiden weerklinken en uitvagen in donkerte wat leidt tot een gevoel van diepte. Dit allemaal is wel wat overdreven beschreven bij een album als dit, dat geen pretentie heeft erg diep te zijn. Laat ik het erop houden dat dit in elk geval een mooie soundtrack voor in het donker is.

het nummer Grossvater Paradoxon heeft bijvoorbeeld een atmosfeer die me doet denken aan een bepaalde spannende cinematische sound van Amon Tobin. De vocoder hier -die doet terugdenken aan die gebruikt in het album Wireless Internet- is weer prachtig.

ja, het is weer genieten geblazen met deze Arpanet

Deze muziek kan enerszijds gelinkt worden met Drexcian en Dopplereffekt. Niemand weet precies wie de artiesten zijn die achter deze naam zitten.
Inertial Frame is een erg moeilijk album vind ik. Het is erg dark electro. Men werkt hier met synthezisers
Dit is echt een meesterwerk vind ik binnen de conceptplaten van het electrogenre.
Een album met als doel de luisteraar aandacht te laten schenken aan de 20 de eeuwse grote wetenschappers. Men slaagt hier dan ook werkelijk in. Hard aanbevolen.

leuk, al die elektro bovenaan de updates

Ja, ik kom niet zo vaak op deze site eigenlijk. Het is zo soms eens dat ik goesting heb om over een aantal merkwaardige platen iets te zeggen vooral als daar nog niet erg veel geschreven staat.

toffe plaat, waarbij de individuele tracks af en toch iets te eenzijdig (ietwat simepl) zijn om de aandacht vast te kunnen houden. het concept en het belangrijkste deel van de plaat (de sfeer en de geluiden) zit echter goed in elkaar, een topscore verdient het echter niet helaas.

Arpanet laat je door de ruimte zweven met dit futuristische album, ideale soundtrack voor een science-fiction film.

Infinite Density (Edit)

Mijn #1 - Gerald Donald. Onevenaarbaar!

Beetje jammer vind ik al die schier willekeurig rondgestrooide zwarte gaten/relativiteitstheorie termen als titels. Die wekken een beetje de indruk van interessantdoenerij boven een daadwerkelijk concept met daarbijhorende tracknamen. Op de voorganger doet hij dat ook al met quantum.