The Beauty of Gemina - Minor Sun (2016)

De fantastische opener End was het eerste liedje, dat ik hoorde van deze darkwave/gothrock formatie uit Zwitserland. Wat een heerlijke drive heeft dit nummer! Verbaasd was ik echter toen ik vernam dat deze band z'n roots in de darkwave heeft en optreedt op gothic festivals. Hoe dan ook, van enigerlei gothic pathos - op wat melancholie na - is nauwelijks meer iets te bespeuren. Ook de typische 'industrial' invloeden zijn verdwenen.

Het high-key portret van Michael Sele op de hoes vertelt het eigenlijk al. The Beauty of Gemina kun je misschien met moeite nog slechts 'gothic light' noemen.

Maar is dat erg? Natuurlijk niet. Nu de (klank)kleur 'The Road to Hell/Chris Rea' aan het donkere And Also The Trees/Pink Turns Blue palet is toegevoegd en fijn mengt met de nog altijd droeve sfeer, vind ik Minor Sun een hele mooie plaat 'voor de avond' geworden en dit komt absoluut door het warme stemgeluid van zanger Michael en niet te vergeten: de prachtige liedjes.

Klinkt heel mooi dit. Ik heb het album besteld. Ik kende deze band niet eens!

Ja, jean maurice, gelukkig zijn er nog onontdekte parels. En ze blijven komen! De blu-ray van het, meen ik, laatste concert is ook zo mooi. Die wil ik eigenlijk ook nog wel hebben.

Even door sparen dan maar weer!

De cd vandaag binnengekregen. Vanavond na het voetballen eens rustig luisteren onder het genot van een goed glas wijn. Wat ik live van ze gezien heb op YouTube is geweldig. Die stem is echt prachtig en doet me nog het meest denken aan David Bowie. Wat ik ook wel prettig vind is dat ze nog 'ouderwetse' cd's maken die lekker lang zijn en minstens een uur duren, waar voor je geld (hoop ik).

Prima plaat. Luistert heel goed weg. De songs zijn inderdaad behoorlijk toegankelijk en neigen naar pop maar dan wel van het betere soort i.m.o.

Silent Land zou zomaar een liedje van David Bowie kunnen zijn. Wat een overeenkomst qua stemgeluid. Een prachtig liedje trouwens hoewel ik de clip wat 'over the top' vind met al die griezels, aan de andere kant heeft het ook wel wat als het om het contrast gaat (beauty and the beast). Het hele album is wat mij betreft een meesterwerkje, wat een prachtige songs. Dat ik deze band niet eerder heb ontdekt is me een raadsel! Ik heb het album nu zo'n 10 keer beluisterd en de meeste overeenkomst hoor ik terug met David Bowie hoewel ik er ook And Also The Trees en zelfs Chris Rea in terug hoor. Dit is een band van groot formaat met een behoorlijk hoog niveau die ik zeker eens live wil ga zien.

Dan zou ik zeker ook de vorige albums eens proberen, Jean Maurice! Die zijn nog wat donkerder plus de nodige pareltjes! Blijft: de erg mooie stem van Michael Sele!

Ja echt prachtig die stem!