The Stangs - Parable (2017)
mijn stem
1 stem
Nederland
Pop / Rock
Label: Mink
-
Forum (Gather Around) (2:05)
-
Look Into the Sun (2:10)
-
Carousel (2:58)
-
Goodbye, My Fair Lady (3:47)
-
Cathedral (2:26)
-
Here Comes The King (2:45)
-
Brinno (2:37)
0
geplaatst: 20 maart 2017, 12:05 uur
Wat een uitzonderlijk lekkere plaat van een clubje jongelingen uit Den Haag. Geproduceerd door Dave von Raven van The Kik, met wie The Stangs ook door het land touren als voorprogramma.
De kennismaking live beviel al prima. Een sterke The Outsiders invloed met een orgel er aan toegevoegd, scheurde door het Patronaat heen. Een aantal songs sprongen er direct uit.
Op dit mini album speelt The Stangs zes prima songs en een mindere weg in een kwartier tijd. De invloed van Von Raven op het album lijkt groot. Ik hoor The Outsiders werkelijk nergens terug op de plaat. Nederbiet van de Golden Earrings tot psychedelica uit het Londen van 1966/67 en V.S. rockjazz van CTA en BS&T, het komt allemaal voorbij. Benjamin Harman toetert een stukje mee, dwarsfluit en veel soorten ouderwetse toetsen. Samen met de band wordt een sfeer neergezet die de luisteraar een halve eeuw terugnemen, maar tegelijkertijd urgent een uitermate poppy klinken.
Net als het inmiddels ter ziele gegane Taymir weet The Stangs het verleden te koppelen aan een jeugdig elan, bergen energie en een gevoel voor een prima popsong. Dat laatste is de basis en die zit hier helemaal geramd. De Von Raven saus die daar overheen ligt, maakt het geheel uitzonderlijk. Vooralsnog een gouden combi deze twee.
Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.
De kennismaking live beviel al prima. Een sterke The Outsiders invloed met een orgel er aan toegevoegd, scheurde door het Patronaat heen. Een aantal songs sprongen er direct uit.
Op dit mini album speelt The Stangs zes prima songs en een mindere weg in een kwartier tijd. De invloed van Von Raven op het album lijkt groot. Ik hoor The Outsiders werkelijk nergens terug op de plaat. Nederbiet van de Golden Earrings tot psychedelica uit het Londen van 1966/67 en V.S. rockjazz van CTA en BS&T, het komt allemaal voorbij. Benjamin Harman toetert een stukje mee, dwarsfluit en veel soorten ouderwetse toetsen. Samen met de band wordt een sfeer neergezet die de luisteraar een halve eeuw terugnemen, maar tegelijkertijd urgent een uitermate poppy klinken.
Net als het inmiddels ter ziele gegane Taymir weet The Stangs het verleden te koppelen aan een jeugdig elan, bergen energie en een gevoel voor een prima popsong. Dat laatste is de basis en die zit hier helemaal geramd. De Von Raven saus die daar overheen ligt, maakt het geheel uitzonderlijk. Vooralsnog een gouden combi deze twee.
Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.
* denotes required fields.
* denotes required fields.