Sheryl Crow - The Globe Sessions (1998)

Sweet Child O Mine is toch wel één van de 10 slechtste covers ooit gemaakt.

Een goede plaat van La Crow. Maar ook niet meer dan dat.. toch een 3 waard... hou meer van de voorganger...

De nummers die me op deze plaat het meeste kunnen bekoren zijn "My Favorite Mistake", "There goes the Neighbourhood".. en.. "Sweet Child O' Mine"!

Ik vind dit net een heel knappe cover. Eindelijk eens dit nummer gebracht door iemand die kan zingen ) (ok: flauwe opmerking, en ik vind het origineel ook erg goed hoor). Nee, serieus: ik hou wel van deze laidback versie van "Sweet Child O' Mine" zoals La Crow ze brengt...

Hoe krijg het voor elkaar? Ik vind dit een heerlijk album en er zijn maar een paar nummers die ik altijd oversla. Drie maal raden welke?

Mijn favorieten zijn Crash and Burn, The Difficult Kind en (vooral) het o zo mooie en o zo folky Riverwide. Maar ook liedjes als Am I Getting Through, It Don't Hurt en de cover van Dylan's Mississippi vind ik bijzonder geslaagd.

Wat mij betreft de meest volwassen en meest geslaagde plaat van Sheryl.

Dat vind ik dan weer helemaal niet. Geweldig mooie versie van haar. Maarja, ik ben dan ook geen Gun's and Roses fan.

Ik had beter kunnen zeggen IK VIND het één van de 10 slechtste covers ooit gemaakt.
Maar als ik er nu over nadenk weet ik toch wel 10 slechtere covers te verzinnen.
Limp Bizkut - Behind Blue Eyes

Veel disussie over welke plaat van haar het beste is. Persoonlijk spreekt deze mij het meeste aan. Geen enkele plaat is zo veelzijdig als deze, en na dit album werd het allemaal wat minder.

Deze cd is idd erg veelzijdig. Vooral The Difficult Kind (ontroerend), Riverwide, Crash And Burn, Anything But Down, Am I Getting Through (Part I & II) vind ik eruit springen.
Alle nummers hebben een eigen sfeer en persoonlijkheid. Ik houd erg van folk/country invloeden.

4,5*

ik vind dit een zeer goede cd van sheryl crow , misschien iets ontoegankelijker dan de voorgaande , maar er staan tal van goeie songs op en ze brengt in feite altijd goeie muziek , ze kan ook aardig teksten schrijven en gitaar spelen , en ze ziet er nog fantastisch uit , een grote dame

Schitterende plaat. Weet van begin tot einde te boeien. Voor mij een serieuze comeback naar haar teleurstellende tweede. Sweet child of mine staat er bij wel niet op.

Fijn album van Sheryl Crow, zeker doordat pareltjes als It Don"t Hurt & The Difficult Kind hier op staan.
De plaat is wat minder toegankelijk dan de voorgangers zoals bijvoorbeeld met het nummer Crash & Burn een nummer wat overigens geen grootse indruk op mij maakt.
Helaas ben ik onbekend met de cover Sweet Child Of Mine, dit nummer heb ik er helaas niet op staan.

Op mijn versie mist Sweet Child of Mine ook. Ach, zal es zoeken op Spotify of zo. Misschien ook niet.

Als dank voor haar doorbraak gooide ze de Tuesday Night Music Club leden eruit en begon opnieuw. Dat leverde een deels stevigere, maar zeker donkerdere plaat op. Diverser ook. Er wordt op tijd gerockt en op tijd geballaded. Dat somt het wel op. Dat ene punkachtige nummer steekt er wel echt uit, maar ligt haar ook goed. In een van de nummers richting het einde zingt ze als Amy van the Sniffers zonder die band's begeleiding. Variatie genoeg dus om de aandacht vast te houden. Dat lukte haar debuut een stuk minder bij mij. Een goede keuze dus, die nieuwe start.