Skik - Tof (2002)

Pas hoorde ik in een winkel Dankjewel voor de Zon. Wat een leuk vrolijk en ook goed Nederlandstalig nummer, dacht ik. Ik vroeg welke band dit was. En tot m'n verrassing bleek het Skik te zijn. Een groep waarvan ik dacht dat die alleen maar wat Drenthse pop maakte. In ieder geval was ik aangenaam verrast en Dankjewel voor de Zon zal ik zeker binnenkort op CD in mijn bezit hebben.

CD met hoogte- en dieptepunten vind ik. Tenminste voor Skik-begrippen, want ik heb deze band op een hoog voetstuk staan!

Hij begint appetijtelijk met Tof.
Vervolgens zakt hij een beetje af naar het op de Skik-sound voortbordurende Land van Melk en Honing. Het valt meteen op dat het nederlandstalige in de nummers niet de kern raakt als die eerder wel deed op 's Nachts en Niks is zoas 't lek. Ondanks dit vind ik Lohues zichzelf eigenlijk nog best aardig redden.

Het liedje Doe mij maar jou is niet opmerkelijk goed, hoewel de koortjes later in het nummer het lied nog wat glans geven.

Dankjewel voor de zon is het grote hoogtepunt! Prachtig die arrangementen. Het komt hier en daar zelfs op het niveau van de Beatles!

Het lied Over jou vind ik van de meest onopvallende songs van de cd. Weinig aan toe te voegen. Gelukkig word je weer een beetje wakker bij liedje nr. 6, de coole subtiele ode aan Bob Dylan's Subterranean Homesick Blues.

Het liedje Anniek is de Allenig sound avant la lettre. Ontzettend breekbaar en mooi.
De klaagzang Verliefd gaat me daarintegen een beetje boven de pet. Doe mij dan maar een liedje met de originele strekking 'Betonpoalties ben'n kut!'

Het idee om een liedje Blablabla te noemen is ook nog wel aardig. Het leent zich makkelijk om live mee te zingen, maar hoe Lohues dat oplost met dit nummer vind ik jammer.

Honingbij stemt mij wel weer wat vrolijker! Jammer dat hij gevolgd wordt door de draak Canadian girl, want het slotnummer is passend en zorgt er toch nog voor dat je de cd met een goed gevoel afsluit, mede doordat Lohues tot recht komt op zijn elektrische gitaar!

In zijn totaliteit geef ik het album nog net een voldoende. Hij krijgt van mij 3*.

Ik hoop dat ze nog ooit terugkomen met een sterke dialectplaat, want muzikaal gezien valt er zeker nog wat uit te halen. Het mag weer wat rauwer heren!

Muziek die als vanzelfsprekend stroomt als water uit een kraan....in nederland dan toch. Lohues is een muzikale duizendpoot die weet waar abraham zijn mosterd haalt en er zijn eigen smaak aan geeft.
Ik ben inmiddels zo gewend aan het Drents van Lohues dat ik daar een voorkeur voor heb. Maar met teksten als Land van Melk & Honing, Wiet & Witte Wijn, Dankjewel voor de Zon met diens positief gebaar dat ik zo in hem waardeer en de ironie van Blablabla, is dit een plezierig album om naar te luisteren.

Op Overal en Nergens ging Skik over op de Nederlandse taal. Op zich niet erg, maar het kwam enigszins geforceerd over, bovendien waren de composities redelijk, maar niet super en konden we wel spreken van het zwakste album tot dan toe. Dat de taal niet de hoofdreden is van het minder vinden van een album blijkt wel op dit album. Hoewel je duidelijk kan horen dat Lohues zich niet helemaal jovel voelt in de Nederlandse taal staat het album vol met prachtige songs en wordt qua niveau de lijn van 's Nachts weer opgepikt. Om te begrijpen waarom Lohues solo weer terugviel op het Drents kan ik je aanraden het nummer Canadian Girl te beluisteren. Prachtig nummer waarin hij echter in 2 talen zingt die hij qua uitspraak maar matig beheerst en waarin hij zich niet thuis voelt. De band Skik eindigt waardig met dit album.

Hun meest gevarieerde plaat en meteen hun zwanenzang. Helaas. Eclectisch is misschien wel het woord om de CD het beste te omschrijven. Bij het titelnummer Tof denk ik aan de surf instrumentals van The Ventures en The Beach Boys, Doe Mij Maar Jou verwijst qua stijl naar The Rolling Stones, Dank Je Wel Voor De Zon daarentegen naar The Beatles. Ter Voorkoming van Misverstanden #61 doet sterk denken aan Bob Dylan's Tombstone Blues en de toevoeging #61 is uiteraard een verwijzing naar Rainy Day Women #12 & #35. Zo zit de hele CD vol met verwijzingen naar idolen van Daniël Lohues. Skik is voor mij gestopt op een hoogtepunt. Jammer dat een aantal mensen Tof en de voorganger Overal En Nergens minder vinden alleen om het feit dat de CD's niet in het Drenths zijn. Elke artiest moet de vrijheid hebben om te veranderen, al zou het alleen maar zijn om niet vast te lopen in een stijl. Zelf ben ik Drenth en ik waardeer elke CD van Skik op een zo objectief mogelijke manier. Dat er twee in het Nederlands zijn heeft mij nog nooit gehinderd.

”Tof” is het tweede album van Skik in het Nederlands. Nog steeds vind ik dat Skik beter tot zijn recht komt in de Drentse taal. Net al ”Overal & Nergens” klinkt ”Tof” qua taal af en toe wat ongemakkelijk. Het lijkt wel of de doorgaans uitstekende teksten van Daniël Lohues minder raak zijn en minder tot de verbeelding spreken. Toch is ”Tof” een bovengemiddeld Nederlandstalig album. Ik vind het nog steeds vele malen beter dan het doorgaans Nederlandse product. En dat komt met name door de muziek. Wat muzikaal en instrumentaal is dit album van Skik weer uitstekend. De liefde voor de Amerikaanse muziek sijpelt door de liedjes heen. Invloeden uit de americana, country, roots en blues zijn weer duidelijk hoorbaar. Dus ondanks mijn voorliefde voor het Drentse dialect vind ik ”Tof” een bijzonder genietbaar album.

Skik • Tof en France Gall • Laisse tomber les filles.
Schaamteloze kopie of cover?