Elly & Rikkert - Sta op en Wandel (1974)
mijn stem
11 stemmen
0
geplaatst: 11 mei 2007, 08:22 uur
Als je dit goed vindt raad ik je aan parsifal eens te beluisteren. In mijn oren de mooiste van elly en rikkert
1
geplaatst: 26 september 2017, 20:38 uur
De plaat zo net voor hun bekering, waarin Christelijke elementen al aanwezig zijn. Muzikaal vind ik het wat minder dan de voorgangers. Wel een paar prachtige nummers zoals 'Er is genen weg naar vrede' en 'vluchteling' Het laatste nummer is al een verwijzing naar een Bijbelverhaal en de volgende platen zijn erg evangelisch.
Hoewel ook daar nog mooie nummers tussen zitten, gingen ze van de hippie festivals richting EO hun oude fans achterlatend.
Hoewel ook daar nog mooie nummers tussen zitten, gingen ze van de hippie festivals richting EO hun oude fans achterlatend.
3
geplaatst: 31 augustus 2024, 17:16 uur
Ben weer eens door mijn collectie aan het struinen, nadat ik in de kringloop 'Grootste hits' van dit duo had gevonden. Daarop songs van de soloplaten van Elly en Rikkert en de eerste plaat nog op Philips label.
'Sta op en wandel' weer eens opgezet en ik zie dat mijn commentaar hier op Music Meter van 7 jaar geleden wel minimaal is. Moest nog een beetje wennen aan Music Meter.
Altijd een bepaalde fascinatie voor dit duo gehad, Tot medio jaren 70 toch een geheel eigen stijl, enkel vergelijkbaar met Dimitri van Toren en Joost Nuissl. En ergens Boudewijn de Groot in zijn psychedelische tijd.
Elly en Rikkert zijn tot halverwege jaren 70 waarheidszoekers en op iedere plaat kon je dat ook wel merken. Zoekend in oude legendes, verschillende godsdiensten, leefstijlen.
Deze plaat is nog geen scharnierplaat voor het duo, maar je merkt wel dat ze een bepaalde kant op gaan. Ook muzikaal is deze plaat minder mystiek, iets minder folk, maar wat meer open.
Maar ook deze plaat staat vol filosofische mijmeringen, maatschappij kritische zinsnedes, persoonlijke openbaringen.
Hoewel er staat dat alle teksten en muziek door Elly en Rikkert zijn geschreven, hoor je toch goed welke van Rikkert vandaan komen en welke van Elly. De teksten van Elly lijken wat aardser, begrijpelijker, de teksten van Rikkert zitten vol symboliek, soms bijna absurde wendingen. Maar toch wat minder dan bij de vorige platen.
In alles komt het 'op weg zijn, op reis zijn 'terug, maar op weg zijn waar naar toe ? De waarheid ?? Maar zo ver zijn ze nog niet. In 'er is geen weg naar vrede' zijn ze nog sceptisch over alle godsdiensten en dat je enkel vrede en liefde in jezelf kunt vinden. Geheel nog passend bij het hippie gedachtegoed.
Opvallend op deze plaat is ook dat hun kinderen genoemd worden in de songs.
De hoes vind ik schitterend, wat een prachtig tijdsbeeld halverwege jaren 70.
Ik moet zeggen dat ik nu toch weer meer waardering heb gekregen voor deze plaat, toch maar een half puntje erbij...
De plaat eindigt zoals deze begon, met 'sta op en wandel'. Een uitspraak van Jezus tegen een verlamde man. De plaat eindigt met 'dus volg mij' Wie die mij is , is hier nog niet duidelijk , een man met oude gitaar. Maar door alles heen komt langzaam een beeld van Jezus tevoorschijn, maar nog geheel in mistige termen gehuld.
Bij die volgende plaat 'levend water' is de mist bijna opgelost en zijn Elly en Rikkert bekeerd tot het (evangelische) christendom. De teksten worden dan wel erg overtuigend en is er weinig ruimte voor twijfel en mooie zinspelingen. Zeker na 'al je haren zijn geteld' wordt het niveau in ieder geval voor mij toch lastig. Maar in de evangelische wereld zijn het dan grote sterren.
Maar Elly en Rikkert bleven ergens ook daar weer buitenstaanders, zeker Rikkert die niet past in wat voor hokje dan ook en zeker niet in een een ommuurde evangelische setting. De laatste platen na de jaren 80 werden weer maatschappij kritischer en ook muzikaal weer wat interessanter. Maar haalden voor mij nooit het niveau van de platen tot halverwege de jaren 70. Ik kom veel in Frankrijk en zie daar met wat voor respect men om blijft gaan met hun verleden, maar dus ook met artiesten, enigszins vergelijkbaar qua stijl en inhoud met Elly en Rikkert. Jammer dat we die traditie hier in Nederland bijna niet hebben en dat juist die wat aparte Nederlandse muziek met folk en kleinkunstinvloeden van eind jaren 60/jaren 70 totaal vergeten is.
'Sta op en wandel' weer eens opgezet en ik zie dat mijn commentaar hier op Music Meter van 7 jaar geleden wel minimaal is. Moest nog een beetje wennen aan Music Meter.
Altijd een bepaalde fascinatie voor dit duo gehad, Tot medio jaren 70 toch een geheel eigen stijl, enkel vergelijkbaar met Dimitri van Toren en Joost Nuissl. En ergens Boudewijn de Groot in zijn psychedelische tijd.
Elly en Rikkert zijn tot halverwege jaren 70 waarheidszoekers en op iedere plaat kon je dat ook wel merken. Zoekend in oude legendes, verschillende godsdiensten, leefstijlen.
Deze plaat is nog geen scharnierplaat voor het duo, maar je merkt wel dat ze een bepaalde kant op gaan. Ook muzikaal is deze plaat minder mystiek, iets minder folk, maar wat meer open.
Maar ook deze plaat staat vol filosofische mijmeringen, maatschappij kritische zinsnedes, persoonlijke openbaringen.
Hoewel er staat dat alle teksten en muziek door Elly en Rikkert zijn geschreven, hoor je toch goed welke van Rikkert vandaan komen en welke van Elly. De teksten van Elly lijken wat aardser, begrijpelijker, de teksten van Rikkert zitten vol symboliek, soms bijna absurde wendingen. Maar toch wat minder dan bij de vorige platen.
In alles komt het 'op weg zijn, op reis zijn 'terug, maar op weg zijn waar naar toe ? De waarheid ?? Maar zo ver zijn ze nog niet. In 'er is geen weg naar vrede' zijn ze nog sceptisch over alle godsdiensten en dat je enkel vrede en liefde in jezelf kunt vinden. Geheel nog passend bij het hippie gedachtegoed.
Opvallend op deze plaat is ook dat hun kinderen genoemd worden in de songs.
De hoes vind ik schitterend, wat een prachtig tijdsbeeld halverwege jaren 70.
Ik moet zeggen dat ik nu toch weer meer waardering heb gekregen voor deze plaat, toch maar een half puntje erbij...
De plaat eindigt zoals deze begon, met 'sta op en wandel'. Een uitspraak van Jezus tegen een verlamde man. De plaat eindigt met 'dus volg mij' Wie die mij is , is hier nog niet duidelijk , een man met oude gitaar. Maar door alles heen komt langzaam een beeld van Jezus tevoorschijn, maar nog geheel in mistige termen gehuld.
Bij die volgende plaat 'levend water' is de mist bijna opgelost en zijn Elly en Rikkert bekeerd tot het (evangelische) christendom. De teksten worden dan wel erg overtuigend en is er weinig ruimte voor twijfel en mooie zinspelingen. Zeker na 'al je haren zijn geteld' wordt het niveau in ieder geval voor mij toch lastig. Maar in de evangelische wereld zijn het dan grote sterren.
Maar Elly en Rikkert bleven ergens ook daar weer buitenstaanders, zeker Rikkert die niet past in wat voor hokje dan ook en zeker niet in een een ommuurde evangelische setting. De laatste platen na de jaren 80 werden weer maatschappij kritischer en ook muzikaal weer wat interessanter. Maar haalden voor mij nooit het niveau van de platen tot halverwege de jaren 70. Ik kom veel in Frankrijk en zie daar met wat voor respect men om blijft gaan met hun verleden, maar dus ook met artiesten, enigszins vergelijkbaar qua stijl en inhoud met Elly en Rikkert. Jammer dat we die traditie hier in Nederland bijna niet hebben en dat juist die wat aparte Nederlandse muziek met folk en kleinkunstinvloeden van eind jaren 60/jaren 70 totaal vergeten is.
* denotes required fields.
* denotes required fields.