Amanda Woodward - Ultramort (2002)

Best een fijn EP'tje van dit Franse screamo-gezelschap, destijds nog een tikje meer emo. Waar men tegenwoordig, want getekend door Level Plane, flink herrie trapt (en dat ook goed doet), was hier nog iets meer ruimte voor stukje kalm hier en partje melodie daar. Of het dan meteen beter is, is een ander verhaal (één dat eindigt met een ferm 'neen'), maar het is grappig om te horen waar de band de mosterd ooit vandaan haalde. Op dit plaatje klinken vooral bands als Thursday en Thrice door, waar men later meer leentjebuur speelde bij Saetia en Envy. Over het geheel gezien verre van slecht, maar wel een beetje een band zonder smoelwerk, althans: op dit plaatje dus; later zou het nog wat bijtrekken. Leuk om eens te horen. 3*