Dit album dook op in een paar jaarlijstjes van 2017, voorzien van een beschrijving die me geinteresseerd maakte. Sabbath Assembly blijkt occulte rock te maken, dat qua stijl nogal teruggrijpt op eerdere decennia. Ghostcore dus, maar dan met een iets donkerder randje, een zangeres en iets meer dynamiek en interessantere melodielijnen.
Probleem is dat het album me na een paar keer luisteren niet erg weet te grijpen. De nummers zitten knap in elkaar, het drumwerk valt in positieve zin op, en Jamie Meyers doet spannende dingen met haar stem, maar verder dan min of meer objectieve observaties kom ik niet. Rites of Passage weet nauwelijks emoties in me op te wekken, en de muziek blijft niet hangen na meerdere luisterbeurten.