Barock Project - Detachment (2017)

Deze plaat is in ieder geval een slag beter dan het optreden dat de band gaf op het recente Progdreams festival, maar van het enthousiasme kan ik verder toch niet veel begrijpen. De zanglijnen zijn best knap, alleen heeft deze nieuwe zanger er naar mijn mening de stem niet voor. Veel te vlak gezongen allemaal (al is dat beter dan live, toen hij steeds uit de bocht vloog).

De vorige zanger was inderdaad spannender dan deze. Met die wisseling van de bezetting lijkt ook het karakter van de band veranderd: het is wat minder extravert allemaal, wat netter tussen de lijntjes. Toch vind ik Barock Project interessant genoeg om te blijven volgen, het blijft vitale muziek met fraaie melodielijnen en het betere pianowerk. Het album had wel compacter gemogen, vanaf track 10 zakt bij mij de aandacht een beetje weg.

Op zoek naar moderne, melodische rock kom ik vandaag dit Barock Project uit Italië tegen. Detachment klinkt over het algemeen best heel aardig, maar helaas... deze vorm van progressieve rockmuziek is toch niet helemaal mijn kopje soep. Ik mis namelijk de basilicum en de peper! Ik vind ook de melodieën niet zo heel bijzonder. Wat eveneens jammer is, dat er zo nu en dan een onaangenaam effect over de niet al te beste zang ligt. Gelukkig is dat laatste nu ook weer niet zo storend dat ik het album daarom terzijde zou schuiven. Het pianospel is zeker prachtig, maar voor het overige laat ik dit album maar voor wat het is.

Probeer in ieder geval Coffee in Neukölln eens alvorens deze band op te geven. Spannendere melodielijnen en een veel betere zanger.

Ga ik doen!

Dit is wat mij betreft een leuk album waar popmelodieën de progressieve muziek raken. Nu ik dit na een tijdje weer beluister lijkt het alsof ik dit album al jaren ken. Sterke composities dus, er wordt nergens buiten de lijntjes gekleurd maar dat vind ik niet per se storend.

Na een tijdje weer beluisterd en het viel niet mee: in de tweede helft zakt het pijnlijk in.
Alleen de nummers aan het begin ontstijgen de middelmaat.

Sinds begin jaren 70 is al het duidelijk dat de Italiaanse muziek op progressief gebied heel wat te bieden heeft. Er ontwikkelde zich zelfs een geheel aan deze muziek ontleend genre, de Rock Progressivo Italiano (RPI). De laatste jaren zijn er verscheidende bands geweest die deze Italiaanse muziek nieuw leven wisten in te blazen. Barock Project is een van deze bands, al slaan ze met hun muziek veelvuldig nieuwe paden in. Zo ook op hun zesde album Detachment. Met de nodige personele wijzigingen weten ze op het album de verbinding te leggen tussen de jazz, klassieke muziek en de progressive rock. Frontman en toetsenist Luca Zabbini is het meesterbrein achter de gestructureerde nummers die op het album staan.

Vanaf de eerste noot wordt het dynamische aspect van de muziek naar voren geschoven. Toetspartijen vormen nog steeds een belangrijk onderdeel van de enerverende klankpatronen, maar de gitaren en drums spelen ook een rol van betekenis. Peter Jones (Camel) neemt op twee tracks de zang voor zijn rekening. Zowel de afwisseling in zangpartijen als de muzikale structuren maken het album tot een steeds weer nieuwe ontdekkingsreis. Verwijzingen naar progressieve bands van weleer zijn aanwezig, maar de moderne insteek laat ons horen dat ook vernieuwingen zich op het album aandoen. Kleurrijk, multidimensionaal en meeslepend zijn termen die nauw verbonden zijn aan de pracht die Barock Project met Detachment tot de luisteraar brengt.

4*

Afkomstig van mijn site Platendraaier.

Blijkbaar is er net een nieuwe van BP verschenen : Seven Seas

Eindelijk dit schijfje te pakken gekregen.
Ik ben een prog liefhebber, maar dit is volgens mij de eerste keer dat ik een Italiaanse progband in huis haal. Een melodieus album dat overtuigd ! Ze brengen een mooie mengeling van pop en progmuziek.