John Trudell - Aka Graffiti Man (1992)

waanzinnige plaat, uitgeroepen door Dylan als plaat van het jaar, stond toen op de black list van de CIA omdat John de amerikaanse vlag had verbrand voor het witte huis en binnen 24 uur is zijn huis afgebrand en zijn gezin is omgekomen.
Door Dylan zijn aktie is hij meteen een bekend figuur geworden in de music scene en daarmee zijn leven voorlopig veilig gesteld.
Er is nog een poging geweest om een aanslag te plegen op zijn leven maar dat was zijn vriend en gitarist Jesse Ed Davis die ze neergeschoten hebben.
Dit album zit vol met emotie die John verwoord door middel van zijn teksten, John heeft altijd een co schrijver/gitarist nodig om zijn gedichten/poems om te vormen in songs
Doet in het begin een beetje denken aan Lou Reed's stem,
maar als je eenmaal gegrepen wordt door de tekst laat deze je niet meer los,
Ik zelf heb al zijn albums en zal met de tijd wat info geven, hopende dat meer mensen die van volwassen popmuziek houden dit gaan leren waarderen
Begin te draaien met het nummer " Baby Boom Che" waar John even muziekles geeft en hoe de rock and roll (lees Elvis) een enorm belangrijk deel van de huidige popmuziek weergeeft

Heb mijn stem gegeven. Enerzijds omdat ik deze plaat mij in muzikaal opzicht raakt, en omdat John je naar de inhoud van zijn teksten trekt. De muziek als drager van zijn boodschap. Hij schrijft ook bundeks en spreekt ook in het openbaar. Dit soort engagement zie je niet vaak. Zoek ook eens Trudell op op Youtube, het is een man met een missie.

De instrumentatie is zeer goed te noemen. Trudell praat alsof ie zingt, wat dan ook niet irriteert. Gelukkig iemand die de importantie van Elvis weet te waarderen.

Bijzondere plaat van een bijzondere man. Echt zo’n pareltje wat je zo nu en dan ontdekt. Ijzersterke teksten en prachtige muzikale opleiding ondersteuning.

PS. Tevens interessant voor degene (zoals ik) die dachten dat OutKast ‘Bombs over Baghdad’ zelf hadden bedacht. Illusie armer, blijft wel een fenomenale track tho

het blijft een bijzondere lp die begint met een oerkreet van het eerste nummer Rockin' the res ;samen met Baby boom che waren dat de enige nummers die ik kende toen ik deze cd kocht.Gaandeweg heb ik alle nummers goed bevonden en is dit ook weer een lp waarvan je op geen enkel moment een nummer overslaat.
En inderdaad Grafitti has something to say
ook Johnny damas and me uit 1994 is het luisteren waard

Aangename verrassing deze cd aan te treffen in de bakken van alternatieve muziek. Weleens wat nummers gehoord, maar werk van deze John Trudell kwam je nergens tegen. Nu voor drie euro dit toch bijzondere album gescoord. In 1992 door BoB Dylan geroemd als album van het jaar. Medewerking van Kris Kristoferson, Jackson Browne en Jesse E.d. Davids op gitaar.
Kwaliteit gegarandeerd.

Ik mis het geweldige Stardreamer Woman op dit album. Dat vind ik dus echt doodzonde. Weet iemand toevallig of dit nummer op een ander album is verschenen, of dat het überhaupt op vinyl is gezet? Misschien weten jullie meer geulink, late for the sky, VDB79, spinout, petestorms, johntrudell? Die laatste zou dat moeten weten natuurlijk!

Hallo philuper van"stardreamer woman' heb ik nog, nooit gehoord .nog veel succes bij je zoektocht

Ik ken het ook niet. Maar ik bezit dan ook alleen deze CD van John Trudell uit 1992. Ik begrijp na enig internetonderzoek dat Trudell al in 1986 samen met zijn gitarist Jesse Ed Davis een album had opgenomen met dezelfde titel. Maar dat blijkt in eerste instantie alleen op cassette te zijn uitgebracht (en pas in 2003 op CD en nog later op de streamingsites). Daar staat dat nummer zo te zien wel op.

Het lijkt me een soort voorstudie van dit album uit 1992, want ik zie enkele titels die overeenkomen. Maar dus ook een paar nummers die hier ontbreken (of misschien een andere titel hebben gekregen?). Hoewel die cassette dezelfde titel heeft als dit album uit '92, betreft het dus wel een ander album. En zo te zien helaas nooit op vinyl verschenen.

Aha, Wikipedia weet meer. De uiteindelijke 1992-versie is samengesteld op basis van nummers van vier (!) cassettes die vanaf 1986 werden uitgebracht door het duo. Een selectie dus, deels opnieuw opgenomen, gearrangeerd en geremixt, onder de productionele leiding van o.a. Jackson Browne. Jammer dat al die andere nummers daardoor als het ware 'by the wayside' vallen.

meerdere nummers van dit album uit 1992 verschenen al eerder op de in 1986 uitgebrachte cassette "JT/JED". John Trudell was een politiek activist, dichter en muzikant. hij groeide als native American op in een Santee Sioux reservaat en ervoer al op jonge leeftijd de harde realiteit van armoede, discriminatie en uitsluiting. de "American Dream" was niet voor zijn mensen weggelegd. de man kwam op voor de rechten van de inheemse bevolking en werd in de 70's voorzitter van de American Indian Movement. zijn tragische levensloop werd hierboven al eerder omschreven.

in 1979 ontmoette hij de eveneens activistische Jackson Browne en besloot John Trudell om zijn gedichten en teksten met muziek te voorzien. op "AKA Grafitti Man" werd de muziek van de nummers verzorgd door gitaristen Jesse Ed Davis en Mark Shark.

de stijlen van die nummers zijn gevarieerd met de Indian chants gedomineerd door percussie zoals "Rich Man's War" en "Beauty in a Fade", funky op "Graffiti Man", de juke joint blues van "Never Never Blues", de onvervalste bluesrock van "Bombs over Baghdad" en een enkele keer folk/blues op "Somebody's Kid" met gedeelde zang van Kris Kristofferson of "What He'd Done". alle sterke nummers waarbij de zwakke melodieën van "Restless Situations" en "Tina Smiled" wat achter blijven.

onder de muzikanten bevinden zich vermaarde sessiemuzikanten als o.a. Bob Glaub (bass), Chad Cromwell (drums) en Scott Thurston (toetsen) aangevuld met het geweldige gitaarspel van Jesse Ed Davis, bekend van zijn werk met bluesmuzikant Taj Mahal.

de thema's die veelal met de "spoken words" van John Trudell worden aangesneden zijn ruim 30 jaar later zeker niet gedateerd te noemen en helaas nog immer actueel.

Album werd merendeels geproduceerd door Jesse Ed Davis en Rick Eckstein
Jackson Browne produceerde de tracks "Wildfires" en "Bombs over Baghdad"
Recorded at Groove Masters, Santa Monica, California

John Trudell (R.I.P. 08-12-2015) bedankte in de liner notes o.a.

Jesse Ed Davis for his continued inspirations
Jackson Browne for helping to carry the load
Kris & Linda Kristofferson for giving without question
Bob Dylan for shining a light