Rwake - Voices of Omens (2007)

Duistere uitgesponnen sludge, ingenieus in elkaar stekend en met een moddervette psychedelische sfeer.
Yeah, i like this stuff!

Wauw,ik heb net mijn vriendin twee keer op de grond gegooid, mijn kleren van het lijf gescheurd en mijn inboedel grondig vernield, met andere woorden een lekker agressief schijfje dat mij ontzettend bekoort.
Nu even mijn wonden verzorgen en kijken wat er nog van mijn gebit te redden valt.

p.s, weet iemand hoe je bloed uit je kleren kunt krijgen?

Ik raad je aan om de volgende keer hààr kleren van het lijf te scheuren. Zo zit je achteraf ook niet met die verdomde bloedvlekken.

Goeie tip bedankt, maar ik heb nu geen tijd meer want ik moet nog effe langs de verzekering.

Deze zat al heel lang op de harde schijf...ja, inmiddels heeft ie een houten kont..

Inmiddels ben ik bekend met dit genre, sfeervolle herrie!! De zang is voor mij hier dat het gene wat mijn aandacht erbij houdt!! Instrumentaal staat het als een dijk!!

Komt een nieuwe!!

Voices of Omens was het album waarmee de band uit Arkansas toegang kreeg tot een groter metalpubliek. Om daarmee te zeggen dat Rwake ooit een beroemde band is geweest, is een stap te ver. Daarvoor is de eigenzinnige op sludge gebaseerde melange van doom, Southern rock, post-rock, death metal en hardcore gewoon net iets te ontoegankelijk. Toch is de band erin geslaagd een meer dan aardige cult-reputatie op te bouwen, welke niet in het minst de verdienste is van de ingenieuze kwaliteit van deze Voices of Omens en opvolger Rest.

Zeker deze Voices of Omens is een vreemde trip. Een geluidsmuur van loodzware sludge-riffs en psychedelische moog synthesizer effecten wordt opgetrokken, terwijl de twee vocalisten (een man, een vrouw) een wervelwind van in effect-gedrenkte declamerende shouts, semi-grunts en hoge shrieks rond je oren schieten. Aangevuld met stemmige akoestische passages en southern rock soleerwerk zorgt het voor een geheel dat aanvoelt alsof je een bad trip beleeft door de Amerikaanse backwoods. Dat de band deze sfeer ook daadwerkelijk beoogt, verklapt het artwork eigenlijk al wel.

Rwake is zeker niet voor iedereen. Zij die echter niet vies zijn van een portie vunzige sludge en een psychedelisch hillbilly horror-sfeertje ook wel kunnen smaken, kunnen zich daarentegen wel eens aan de uitdaging wagen. Voor mij is dit metal zoals ik het graag hoor: ingenieus, zwaar en sfeervol.