Astral & Shit - Call (Darkness) (2017)

De titel van dit album van Astral & Shit doet zijn naam eigenlijk wel eer aan. De muziek die te horen is tijdens "з о в" zou namelijk best wel eens een signaal, een roep uit de duisternis kunnen zijn. Misschien is het de duisternis zelf wel die een vorm van geluid produceert. Misschien moeten de klanken wel een enorm zwart gat voorstellen, zo grootschalig, dat het licht niet meer te ontsnappen valt. Zo enorm, zo onoverkomelijk, zo definitief...

Op een gegeven moment zijn er in de allesomvattende muur van duisternis, signalen te horen van entiteiten die de kracht van de duisternis proberen tegen te houden. Wie of wat het zijn, valt niet tot nauwelijks te omschrijven gezien het ons verstand ver te boven gaat. Wellicht zijn het goddelijke wezens die door middel van bovenmenselijke krachten de duisternis proberen terug te dringen. Maar kan dit wel? Kunnen de allesverwoestende geheimen uit het oneindige universum zomaar tegengehouden worden? Bestaan er wezens of krachten die ervoor kunnen zorgen dat alles wat het universum bevat, waaronder bijvoorbeeld het wonder van het leven hier op aarde (en misschien wel een ontelbaar veel andere werelden), beschermd kunnen worden? Of ontkomen we er uiteindelijk niet aan dat we verzwolgen zullen worden door een kracht die ervoor zal zorgen dat alles, ook het universum, een eeuwig durend niets zal worden? Een inktzwart niets....

Naarmate "з о в" vordert, lijkt langzamerhand een nieuwe geluid-eruptie zich naar de voorgrond te dringen, met op de achtergrond zacht het geluid van....vogels.
Alsof het vredige gezang van onze gevederde vrienden iets kunnen doen aan de brute kracht van allesverzengende duisternis.
Maar toch lijkt het vogelgezang de kracht rustiger te maken en komt de muziek langzamerhand iets meer tot bedaren. Alsof iets ervoor gezorgd heeft, dat het langzaam maar zeker weer veilig en vreedzaam wordt in het gebied waar het onheil kort daarvoor nog bijna een nietsontziende ramp tot gevolg had gehad.

Galmend en uitdijend komen de drones als het ware tot berusting. Daar waar eerst nog het zwart overheerste, zijn weer sterren te zien. Alsof donkere wolken weg zijn gedreven en plaats hebben gemaakt voor de ontelbare sterren aan het nachtelijke firmament.
Wat niet wegneemt dat er nog steeds duistere geheimen zijn, die nog steeds voor een totale vernietiging kunnen zorgen. En wanneer dat uiteindelijk zal gebeuren, is een vraag waar we nooit antwoord op zullen krijgen. Dat zal pas gebeuren, als het te laat is.

Vlak voor het einde van "з о в" neemt de kracht in de muziek weer toe. De dreiging van een apocalyptische ramp neemt alsnog vormen aan. Of niet?
Aan het einde blijven we achter in onzekerheid; de angst van het ongewisse...

Met Call (Darkness) laat Astral & Shit (Ivan Gomzikov) andermaal horen hoe zijn ambient drones als het ware tot leven lijken te komen. Zodra ze opkomen, laten ze je niet meer los en voeren je mee naar een andere wereld. Of juist geen enkele...het is maar net hoe je het zelf invult...
Het is indrukwekkende kost, als je ervan houdt. Het is iets unieks, bedacht door één Russisch individu die een onnoemelijk aantal albums op zijn naam heeft staan onder zijn vlaggenschip Astral & Shit.
En het is ook nog eens van hoog niveau!!